Βk club

Κοιτώντας αυτές τις 15χρονες ορμονικές βόμβες σκέφτομαι πως πρέπει να βαρανε τρελή φρίκη στις ζωές τους για να χτυπιουνται σαν μαϊμούδες υπο τον ήχο μιας απιθανης μουσικής,εκστασιαζομενοι σε κάθε παραγγελμα του αρχηγού της φυλής...Και όμως και εδω η ζωη επιβεβαιώνεται στα σώματα που αγγιζονται,στα στήθη που εκρηγνυνται,στην τριχοφυια του εφηβαιου τους

Να καβαλησω την αχτίδα μιας ελαχιστης πιθανότητας
της πιο μικρουλας
αυτής που γλυφει το μηδέν....
και να φύγω...
Ονειρευομαι!

Ημερολογιο στρατου,Κυπρος 2011-2012

Αυτες οι 10 ημερολογιακες σκεψεις γραφτηκαν απο τον ιουλιο του 11 μεχρι τον μαρτιο του 12...

3-7-11

Το χωμα χωρις νερο

γινεται ανυδρο

ξερο

γεματο ρωγμες και αυλακια

Το σωμα μου χωρις το σωμα σου

προσδοκα την πρωτη βροχη

σαν κατι παραπανω από λυτρωση.
*******************************
24-7-11
Στην κυπρο
το χρυσο του σταχυου και του ηλιου
θυμιζει κατι απο van gohg
*******************************
25-07-11

Το εψησε στο φούρνο του φυλακιου...  

Κανονικό ζεστό ψωμι...

με αλεύρι νερό και μαγιά

Χοροπηδουσαμε  ,

γελουσαμε σαν παιδια!

Τα ματιά μας υγρά απ´τη χαρα,γυαλιζαν.

Απεναντι στη μιζέρια

στην παρακμή

στη μοναξιά

και στο τίποτα

αρκεί ένα μικρό κάτι

φαινομενικά ασήμαντο

για να μεταμορφώσει τα πάντα.

**********************************************

28-07-11

Όλους αυτούς που κοιτάς με περιφρόνηση

που ειρωνικά αποκαλεις πιθηκους

τους ίδιους που ο Σοπεναουερ περιέγραφε ως<<διποδα>>

είναι γεματοι δυναμη

μια απίστευτη ζωική δυναμη

την ιδια που κινεί τα πάντα

απο το τελευταίο έντομο

μέχρι τα πιο μακρινά νεφελωματα του γαλαξια

μια ενεργεια που όμοια της

δε θα βρεις ποτε στα βιβλία που βυθίζεσαι... και γερασες

Αυτη η δυναμη δεν έχει σχέση με την εκλεπτυνση

αλλα με τον πιο σκοτεινό

βαθύτερο εαυτό σου

που ο πολιτισμός

και εσυ ο ίδιος κατεπνιξες

*****************************************

6-8-11

Οποιαδήποτε μουσική φράση

του ομοφυλόφιλου Χατζιδακι

προσδίδει στα γεννητικα μου όργανα

περισσότερο  βάρος

περισσότερη αρρενωποτητα

απο εκατό θητείες μαζί,

με καθιστά άντρα

με μια δύναμη

που ολα τα όπλα

οι στολές

και η ιεραρχία τους

σαρωνονται μπροστά της

**************************************************

9-8-11

Τον κερασα τσιγάρο ...

Σε δεκα λεπτά μου είχε πει ολα τα σωψυχα του

 τον χωρισμό τον γονιών

την κοπέλα που απ'οταν μπήκε χάθηκε

τα λεφτά που δεν υπάρχουν...

Δεν ξέρω αν ήθελε απλά σε κάποιον να μιλήσει

η ήταν ένα κόλπο να κάνει κάποια τσιγάρα παραπάνω,

του  δίνω κι'αλλο.....

Τα  μάτια  του άδεια

τα χείλη του ανοιγοκλειναν μηχανικά

λες και η ιστορία της ζωής του

ήταν μια χιλιοπαιγμενη κασσετα

που εξιστορουσε χωρίς ενδιαφέρον

χωρίς ψυχή.

Τον λυπηθηκα

οι μύγες σαν μονη αποδειξη ζωής

χόρευαν

επίμονα

πάνω από το χώμα που αχνιζε

πάνω απο τον γεμάτο παραίτηση μονόλογο του,

το χακί μέσα στη ζέστη

σαπιζε στο δέρμα του

σαν τις σκέψεις του...

Δεν άκουγα πια

τον κοίταζα σαν κάτι παράξενο,

ξένο και κοντινό μαζί,

το  βλέμμα μου καρφώθηκε

σε μια λωρίδα θάλασσας

και σκεφτηκα πάλι τη μοίρα των ανθρώπων

την νομοτέλεια που υπακούμε χωρίς να γνωρίζουμε

τις αιώνιες  αλήθειες που αποτελούν τις αλυσίδες μας...

*****************************************

22-10-11

Δεν είναι μονο ότι σε εξουσιαζει ο κάθε γαλονάς

εκει που δεν εδινες λογαριασμο ουτε στον πατερα σου

που ελεγε και ο Ρεμαρκ…

Πιο πολύ είναι η παραχωρηση του πιο ζωτικου

προσωπικου σου χωρου,

να θες πεντε λεπτα να κλαψεις

και να χρειάζεσαι κρυψωνα για αυτό.

*****************************************

24-10-11

Σε ένα τέτοιο ελεγχομενο περιβάλλον

πριν κάποιος χάσει το μυαλο του

κινδυνευει η αυτονομία και η ακεραιότητα  του

Οι πιο πολλοί βέβαια είναι τυχεροι

δεν διέθεταν ποτε κάτι απο αυτα.

***************************************

31-1-12

Στη στολη του αστερια που φλεγονται,

στο ακουσμα του φοβος...

Περναει...

Πυληηη....ΠΡΟΣΟΧΗ!!!

Κραταει δυο μικρα παιδια απο τα χερια

Ολοι χαιρετουν,εκατονταδες ποδια βροντουν...

Τα παιδια προχωρουν αγερωχα

χωρις εκπληξη στα ματια τους

για ολα τα αλλα ματια που κοιτουν με τρομο...

Ολο αυτο τους φαινεται πια φυσιολογικο.....

Υπαρχουν πολλοι τροποι να καταστρεψεις εναν ανθρωπο

ο πιο απλος ειναι να εκσπερματισεις σε εναν κολπο,

να δημιουργησεις εναν αλλον οργανισμο

οπου η πολιτεια σου δινει το ελευθερο πανω του

και μετα να του δωσεις να καταλαβει.

******************************************

28-3-12

Νιωθω την καρδια μου
πιο ζεστη και ωριμη απο ποτε
Ολοι αυτοι οι μηνες μου εδωσαν
το ομορφοτερο δωρο που θα μπορουσα να ελπισω.
Για αυτο τον μικροψυχο
υποκριτη
βλακα
μισαλλοδοξο
αριβιστα
εαυτουλη
κουτοπονηρο
ΜΕΣΟ ανθρωπο
νιωθω την πιο αξια περιφρονηση
την μεγαλυτερη κατανοηση για την ιδια του τη φυση
και τελικα την πιο ζεστη και ειλικρινη αγαπη.

(Για σενα το λεω,που ακομα δεν εφυγε και εχεις τρελαθει στα τηλεφωνα....)

Δεν υπαρχει πραγματικος αποχωρισμος

στην εποχη της τεχνολογιας.

Η επιστημη μας στερησε την αληθινη στερηση

και ενα απο τα μεγαλυτερα διδαγματα.

Ω,αυτη η ωραια λυτρωτικη αισθηση

καθως παρακολουθεις ενα δελτιο ειδησεων

ή κοιτωντας την αεναη βουη του κοσμου σε ενα πολυκαταστημα

αυτη η αισθηση της συνεχειας της ζωης

η οποια δεν νοιαζεται για σενα

η οποια θα ειναι εκει και χωρις εσενα

και την οποια τα βασανα σου και τα ονειρα σου

αφηνουν ανεπηρεαστη.

Βλεπεις,

δεν υπαρχει πιο μεγαλη ανακουφιση απο την ασημαντοτητα σου.

Γενεθλια

 Στα 28 μου

σας κομιζω

τις ηττες ,

τους φοβους μου

αλλα και εκεινο το υπεροχο φωτεινο σημειο

εκεινη την αισθηση που δεν ξεχναει το σωμα

τις στιγμες που σταθηκα στον ηλιο μεχρι να πονεσουν τα ματια μου.

Καθως τρεμω το επομενο <<χτυπημα του κεραυνου>>

νιωθω οτι δεν δειλιασα

οτι κοιταξα καταματα

και αυτη η εμμονή

να ριχνω το βλεμμα μου εκει που οι αλλοι αποστρεφουν

εδω και χρονια

επλασε την ταυτοτητα μου

εγινε το κεντρο βαρους μου

η ομορφια της περηφανιας μου,

μια ειλικρινεια βαθια μεσα

που σκαλιζει την τρυφεροτητα

και τρεφει την ανθρωπια μου.

Ημερολόγιο στρατού 7

31-1-12

Στη στολη του αστερια που φλεγονται,

στο ακουσμα του φοβος...

Περναει...

Πυληηη....ΠΡΟΣΟΧΗ!!!

Κραταει δυο μικρα παιδια απο τα χερια

Ολοι χαιρετουν,εκατονταδες ποδια βροντουν...

Τα παιδια προχωρουν αγερωχα

χωρις εκπληξη στα ματια τους

για ολα τα αλλα ματια που κοιτουν με τρομο...

Ολο αυτο τους φαινεται πια φυσιολογικο.....

Υπαρχουν πολλοι τροποι να καταστρεψεις εναν ανθρωπο

ο πιο απλος ειναι να εκσπερματισεις σε εναν κολπο,

να δημιουργησεις εναν αλλον οργανισμο

οπου η πολιτεια σου δινει το ελευθερο πανω του

και μετα να του δωσεις να καταλαβει.

Ημερολογιο στρατου 6

Σε ένα τέτοιο ελεγχομενο περιβάλλον 

πριν κάποιος χάσει το μυαλο του

κινδυνευει η αυτονομία και η ακεραιότητα  του


Οι πιο πολλοί βέβαια είναι τυχεροι

δεν διέθεταν ποτε κάτι απο αυτα.

ημερολογιο στρατου 5

Δεν είναι μονο ότι σε εξουσιαζει ο κάθε γαλονάς

εκει που δεν εδινες λογαριασμο ουτε στον πατερα σου

που ελεγε και ο Ρεμαρκ…

Πιο πολύ είναι η παραχωρηση του πιο ζωτικου

προσωπικου σου χωρου,

να θες πεντε λεπτα να κλαψεις

και να χρειάζεσαι κρυψωνα για αυτό.

 

FACEBOOK

Πρέπει να νιώθεις τη δική σου ζωή

λίγη,ανεπαρκή

για να μπαίνεις σαν κατάσκοπος το βραδι στο δίκτυο

και να παρατηρεις τις ζωές τους


Υπάρχει κάτι το βαθύ ηδονοβλεπτικο εδώ....

Στις πιο πολλές φωτογραφίες δείχνουν χαρούμενοι

σαν να έχουν πετύχει πολλά,

τουλάχιστον  πιο πολλά απο εσένα


Οι ζωές τους απο μακριά μοιάζουν σαν πίνακας σε μουσειο,
και εμείς πίσω απτό σχοινί στεκόμαστε και τον απαθανατιζουμε...

Οι ζωές τους απο μακριά φαίνονται τόσο πλήρεις

λες  και δεν υπάρχει φόβος

Θάνατος

Ματαίωση

Αποτυχία....


Κάποιος ταλαίπωρος θα κοιτα και τη δική σου

και θα θαυμάζει

αλλά τελικά τελικά

δύσκολα θα βρεις έναν έντιμο άνθρωπο να ισχυριστεί

ότι ζει αυτό που βαθιά επιθυμεί

πως δεν ονειρεύεται άλλες χίλιες ζωές

διαφορετικές.....

αλλά καθώς αναπολεί τα ενδεχόμενα που έχασε

τις πραγματικότητες που δεν έζησε

ξεχνά τη ΜΙΑ

απελπιστικά

μοναδικά δική του

τις λίγες δεκαετίες που απίθανα του δοθηκαν.

Μικρη ιστορια για την συμφιλιωση

στο Νικο που με εμαθε να σκεπτομαι

Η Μαρια και ο Βραχμα

Η Μαρια είναι μια ομορφη κοπελα.Για την ακριβεια μια πολύ ομορφη κοπελα.Γεννηθηκε και μεγαλωσε στην επαρχια σε ένα ηρεμο αγροκτημα.

Η μητερα της  ελεγε και ξαναλεγε ότι ηταν το πιο ομορφο κοριτσακι ολοκληρης της περιοχης αλλα ολοι ξερουμε ότι οι μητερες υπερβαλλουν.Το προβλημα αλλα και η ευλογια της Μαριας αρχισε όταν μπηκε στην εφηβεια οπου και εξελιχθηκε σε μια παραξενια της φυσης,μια παραξενια σπανιας ομορφιας.

Όπως συμβαινει με οτιδηποτε ανεκτιμητο που το βλεπουμε καθημερινα και η οικειοτητα καλυπτει τα ματια μας ετσι και η ομορφια της Μαριας ενώ αρχισε να μειωνεται στα ματια των δικων της απεκτησε μεγαλη φημη σε ολους τους αλλους.Περαστικοι αρχισαν να περνανε δηθεν τυχαια ριχνοντας κλεφτες ματιες μεσα από το φραχτη του αγροκτηματος,τα αγορια στο σχολειο της  με αμηχανα γελια παγωναν μπροστα της,τα κοριτσια την απεφευγαν όπως αποφευγει κανεις κατι που τον ξεπερνα.

Ενιωθε ξενη,ενιωθε διαφορετικη,ηταν.Παρατηρωντας τον μικροκοσμο της ταξης της αισθανοταν ασχημα για τα πειραγματα των συμμαθητων της στην χοντρουλα και χαζουλα συμμαθητρια της.Για καποιο λογο καταλαβε πως με εκεινη την κοπελα ειχαν κατι κοινο,ξεχωριζαν,ανηκαν στις ακρες της στατιστικης καμπυλης όπως θα ελεγε και ο μαθηματικος τους.Την υπερασπιστηκε,μαλωσε για αυτην και ετσι γιναν καλες φιλες.Η Μαρια την αγαπουσε πολύ.Διαπιστωσε πως οι ανθρωποι προσπαθουν να καταστρεψουν το διαφορετικο,απλα για αυτην δεν ειχε ερθει ακομα η ωρα της,ηταν και η ομορφια της που σαστιζε…

Για να ολοκληρωθει η αδικια της φυσης -τα γονιδια βλεπετε εχουν μια διεστραμμενη αισθηση του χιουμορ-η Μαρια μας ηταν και πολύ εξυπνη.Περασε φιλολογος στην αθηνα.Ταυτοχρονα με τις σπουδες της αρχισε και η περιπλανηση της στην θαλασσα του ερωτα.

Η Μαρια γελουσε σαν ανεμελο παιδι με την ομορφια της.Ειχε πετυχει τις περισσοτερες στυσεις σε ολο το πανεπιστημιο,Καθως εχεζε,καθως κατουρουσε,καθως εκοβε τα νυχια των ποδιων της ενιωθε ποσο βαθια ανθρωπινη ηταν και γελαγε με αυτές τις στυσεις.Αρχισε να καταλαβαινει τη  παρεξηγηση,την παγιδα που υπαρχει στην ελξη.

Διαλεγε τους εραστες της με τετοια προσοχη όπως μια ψυχαναγκαστικη νοικοκυρα διαλεγει τα λαχανικα που θα βαλει στο καλαθι της.Αλλα ακομα και οι πιο ενδιαφεροντες από αυτους δεν μπορεσαν να διακρινουν τιποτα απόσα αυτη  θα ηθελε.Επιθυμουσε να ενωθει μαζι τους,να λιωσουν οπως λιωνει ένα κραμα μεταλλων αλλα παντα εμενε με μια αισθηση ανικανοποιητου,οι αλλοι παρεμεναν αποντες και ανεπαρκεις,εβλεπαν μεχρι εκει που μπορουσαν να δουν.

Η Μαρια-ειπαμε ηταν εξυπνη-λατρευε τον Σοπεναουερ.Ακομα και στο προσωπο του διεκρινε μια ενδιαφερουσα ασχημια που την ξεσηκωνε.Ο αγαπημενος της Αρθουρ λοιπον ελεγε πως το σεξ είναι σαν το φως του ηλιου που μας εμποδιζει να δουμε τα αστερια.Ετσι ενιωθε και εκεινη,ενιωθε πως η ομορφια της επισκιαζε το αστερι της ψυχης της.

Και ετσι την μισησε.Μισησε τη γραμμη των φρυδιων της,το πανλευκο του δερματος της,τα μακρια δαχτυλα της,κάθε λεπτομερεια της θηλης της και οτιδηποτε αποτελεσε πεδιο λατρειας τοσων και τοσων πιστων.Αρχισε να αδιαφορει υπερβολικα για την εμφανιση της και ανακαλυψε τροπους να δειχνει οσο πιο ασχημη μπορουσε.

Ματαια.Οι επιτυχιες δεν μειωθηκαν.Η αισθηση που αφηνε ένα απλο περασμα της ηταν το ιδιο εντονη.Η Μαρια επεσε σε μελαγχολια.Θυμηθηκε ένα ινδικο μυθο,ένα κατσικακι επισκεπτεται τον θεο της δημιουργιας,Βραχμα,και του παραπονιεται πως ολοι οταν το βλεπουν θελουν να το φανε,πως ολοι το επιθυμουν για το κρεας του,το βλεπουν σαν τροφη.Και ο δικαιος θεος του απαντησε:Τι να σου πω παιδι μου,και εμενα τωρα που σε βλεπω μου τρεχουν τα σαλια.

Ηταν η ιδια το κατσικακι,ενιωθε την ομορφια της σαν βαρος,και ο δικαιος Θεος της απανταγε:τι να σου πω Μαρια μου,και εμενα τωρα που σε βλεπω απλα με καυλωνεις.

Ενιωθε παγιδευμενη σε μια νομοτελεια που δεν μπορουσε να ξεπερασει.Δεν ηταν μονο οι εραστες,καποιος που γινοντουσαν φιλοι δεν περνουσε λιγος καιρος και  της την επεφτε,ηταν κατά καποιο τροπο καταδικασμενη να είναι μονη…

Αυτή που κανενας δεν περιμενε να εχει δεχτει απορριψη ειχε δεχτει την μεγαλυτερη,ειχε απορριφθει ως ανθρωπος.Αντιδρουσε σπασμωδικα,μετα την ομορφια της αρχισε να μισει τους ανδρες.Αρχισε να τους καταναλωνει,να ταιζει την πεινα της,τα βραδια εβγαινε και γαμουσε οποιον ηθελε,την επομενη μερα δεν απαντουσε στις εκκλησεις τους,τους χρησιμοποιουσε για εκτονωση,ετσι και αλλιως κανενας δεν θα την καταλαβαινε.

Δημοσιευε ποιηματα της σε μικρα περιοδικα,ομως καθως τα ποιηματα της γινοντουσαν αμεσως δεκτα,ουτε αυτό  ανεβαζε την αυτοπεποιθηση της.Βλεπετε ειχε κανει το λαθος και ειχε γνωρισει τους διευθυντες και ηταν σιγουρη πως και αυτοι την βοηθουσαν υπο τη μεθη της ομορφια της.

Καποια μερα ηρθε ένα γραμμα σπιτι της.Ενας νεος από άλλη πολη που με φλογερα λογια της εκμυστηρευοταν πως τα γραπτα της τον ειχαν βοηθησει να υπαρχει,τις εγραφε και εκτενεις αναλυσεις στιχο στιχο.Καχυποπτα του απαντησε,και μετα παλι αυτος και παλι,παλι..Ηταν σιγουρη ότι δεν την γνωριζε και το καλυτερο κάθε του γραμμα κάθε του σκεψη την αγγιζαν με ένα τροπο που μονο ο γεροΣοπεναουερ ειχε καταφερει μεχρι τωρα.Περασαν μηνες,την πιεζε να συναντηθουν,το απεφευγε εντεχνως,εχοντας αποκτησει μια σπανια επικοινωνια φοβοταν μην χαλασει τα παντα με την ομορφια της.

Και ξανα η φωνη του Βραχμα τη στοιχειωνε, τι να σου πω Μαρια μου,και εμενα τωρα που σε βλεπω απλα με καυλωνεις…

Εκλαψε μπροστα στο καθρεφτη της,σκεφτηκε πως αν αυτή είναι η μοιρα της,δεν εχει να κανει κατι άλλο παρα να την κοιταξει καταματα,πως τοσο καιρο κρυβοταν γιατι φοβοταν την ιδια τη ζωη,πως επρεπε να ρισκαρει,πως η ομορφια της δεν είναι ουτε ευλογια ουτε βαρος αλλα στα σωστα ματια είναι απλα ένα κομματι του εαυτου της,θνητο,βαθια ανθρωπινο…και ευχοταν να εχει βρει αυτά τα σωστα ματια.

Η συναντηση εγινε…μιλησανε σαν να γνωριζονταν από χρονια,εκεινος ειχε φερει όλα τα γραμματα τους.Του μιλησε για τους φοβους της,τον αφησε να αγγιξει το προσωπο της.Δεν ξερω τι εγινε μετα,ισως είναι καπου αγκαλιασμενοι,ισως αυτή ή αυτος δεν ενιωσαν την απαραιτητη ελξη(περα των επιστολων) για κατι παραπανω.Γνωριζω όμως πως η Μαρια ηρθε πρωτη φορα σε επαφη με τη συμφιλιωση και τα ποιηματα της γινονται ολο και καλυτερα.

Για την ψυχιατρική που θα ήθελα...

Στην Ε.



Aπεναντι στα δισεκατομυρια των νευρωνων

στα τρισεκατομυρρια συναψεων

στις ελικες και τους σχηματισμούς

στην ίδια την εξέλιξη

-που απο μια στοιχειώδη απλότητα

δημιούργησε την πιο όμορφη πολυπλοκότητα

που έχουμε δει ,

το ίδιο μας το μυαλο-

εμείς οι φυσιολογικές ευρυθμες μηχανές

πρέπει να εμπνευστουμε

και να σεβάστουμε  το ηθικό χρέος 

προς τις μηχανές με ψυχικό νοσήμα.

Οφείλουμε να κατανοήσουμε στο μεγαλύτερο βάθος

τα μυστικά της λειτουργίας μας,
 
να προσφέρουμε λύση

αξιοπρέπεια

και τελικά την ίδια τη ζωη

στα πιο γνήσια και αδικημενα αδέρφια μας.

Ημερολόγιο στρατού 4

Τον κερασα τσιγάρο ...


Σε δεκα λεπτά μου είχε πει ολα τα σωψυχα του

 τον χωρισμό τον γονιών 

την κοπέλα που απ'οταν μπήκε χάθηκε

τα λεφτά που δεν υπάρχουν...


Δεν ξέρω αν ήθελε απλά σε κάποιον να μιλήσει

η ήταν ένα κόλπο να κάνει κάποια τσιγάρα παραπάνω,

του  δίνω κι'αλλο.....


Τα  μάτια  του άδεια 

τα χείλη του ανοιγοκλειναν μηχανικά

λες και η ιστορία της ζωής του

ήταν μια χιλιοπαιγμενη κασσετα

που εξιστορουσε χωρίς ενδιαφέρον

χωρίς ψυχή.


Τον λυπηθηκα

οι μύγες σαν μονη αποδειξη ζωής

χόρευαν 

επίμονα 

πάνω από το χώμα που αχνιζε

πάνω απο τον γεμάτο παραίτηση μονόλογο του,

το χακί μέσα στη ζέστη

σαπιζε στο δέρμα του

σαν τις σκέψεις του...


Δεν άκουγα πια

τον κοίταζα σαν κάτι παράξενο,

ξένο και κοντινό μαζί,

το  βλέμμα μου καρφώθηκε

σε μια λωρίδα θάλασσας

και σκεφτηκα πάλι τη μοίρα των ανθρώπων

την νομοτέλεια που υπακούμε χωρίς να γνωρίζουμε

τις αιώνιες  αλήθειες που αποτελούν τις αλυσίδες μας...

Ημερολόγιο στρατού 3

Οποιαδήποτε μουσική φράση

του ομοφυλόφιλου Χατζιδακι

προσδίδει στα γεννητικα μου όργανα

περισσότερο  βάρος

περισσότερη αρρενωποτητα

απο εκατό θητείες μαζί,

με καθιστά άντρα

με μια δύναμη

που ολα τα όπλα

οι στολές

και η ιεραρχία τους

σαρωνονται μπροστά της.

Η ζωη επιδρά στην ύπαρξη μου

όπως μια γρανιτενια αυτοκρατορία

πάνω σε ένα μικρο υποτακτικο λαό...

η ανατροπή ανέφικτη 

η συμφιλίωση μοιάζει συμβιβασμός

και ο ανταρτοπολεμος που χρόνια ασκουμαι

δίνει ανάσες ελευθεριας

σε μια απειροελαχιστη γωνιτσα

του εαυτού

που παλεύει να μείνει ακέραιη.

Ημερολόγιο στρατου 2

Όλους αυτούς που κοιτάς με περιφρόνηση 

που ειρωνικά αποκαλεις πιθηκους 

τους ίδιους που ο Σοπεναουερ περιέγραφε ως< <διποδα>>

είναι γεματοι δυναμη

μια απίστευτη ζωική δυναμη

την ιδια που κινεί τα πάντα 

απο το τελευταίο έντομο

μέχρι τα πιο μακρινά νεφελωματα του γαλαξια

μια ενεργεια που όμοια της

δε θα βρεις ποτε στα βιβλία που βυθίζεσαι... και γερασες

Αυτη η δυναμη δεν έχει σχέση με την εκλεπτυνση

αλλα με τον πιο σκοτεινό

βαθύτερο εαυτό σου

που ο πολιτισμός 

και εσυ ο ίδιος κατεπνιξες

Ημερολόγιο στρατου 1

Φρέσκο ψωμι!

Φρέσκο ψωμι!

Ακούσαμε φωνές και βγήκαμε

βιαστικά  απ'τις σκηνές μας...

Σήμερα ο μάγειρας μας έκανε το καλύτερο δώρο

Το εψησε στο φούρνο του φυλακιου...   

Κανονικό ζεστό ψωμι...

με αλεύρι νερό και μαγιά

Χοροπηδουσαμε  ,

γελουσαμε σαν παιδια!

Τα ματιά μας υγρά απ´τη χαρα,γυαλιζαν.

Απεναντι στη μιζέρια

στην παρακμή

στη μοναξιά

και στο τίποτα 

αρκεί ένα μικρό κάτι

φαινομενικά ασήμαντο 

για να μεταμορφώσει τα πάντα.

Έχουμε  παρεξηγησει την ζωη...

Ζαλισμενοι στο χορό του ψεύτικου

εγκαταλειφθηκαμε απο την ομορφιά 

24/07/11

Στην κυπρο

το χρυσο του σταχυου και του ηλιου

θυμιζει κατι απο van gohg

23/07/11

Καμια φορά πρέπει μα ντυθεις τη σιωπή για χρόνια

μέχρι να βρεις κάποιον

που να αξίζει τα λόγια και τις σκέψεις σου...

Κάποιον που το μυαλο και η ματιά του

θα χορεύουν στην ιδια μουσική...

Ειναι δύσκολο

πολυ δύσκολο να βρεις

έναν άξιο συνομιλητή ...

Αλλα όταν συμβεί

οι θεοί

οι διαβολοι

και όλο το σύμπαν

λιώνουν και λάμπουν

στη φλόγα του απίθανου.

17/07/11

Η αναζήτηση του απόλυτου
είναι ομολογια της αποτυχίας μας
να ξεφύγουμε απο την παιδική ψευδαίσθηση,
δειχνει την αδυναμία μας να αγαπησουμε
αυτο που υπάρχει πραγματικά
και μια ανεντιμοτητα
απέναντι στο φθαρτο ανεπαρκές κορμί μας.
Πρόκειται για μια τρομοκρατία
των πιο απαιδευτων επιθυμιών μας
πάνω στην ιδια τη ζωη.
Αναζητώντας την ουτοπία
χάνουμε την ανθρωπιά και την αλήθεια .