06\04\11

Οι <<κακοι>> στις σαπουνοπερες

απολυτα

μοχθηροι,υποκριτες,δολοπλοκοι,κομπεξικοι

αυτοι οι σκοπιμα κατασκευασμενοι

να αντιπαθει ολος ο κοσμος

εχουν κατι το εξαιρετικα

καταδικασμενο και τραγικο.

Ειναι προδιαγεγγραμενο να αποτυχουν,

να χασουν

υπαρχουν για να χασουν

ο χρονος τους ειναι μετρημενος

η ηττα τους σιγουρη.

Σας θυμιζει κατι αυτο?

ΘΕΟΙ

ΘΕΟΙ


Αυτοι που σε ελκυουν

το πεδιο της εκμηδενισης σου

Αυτοι που σε ελκυουν

ισοβιοι δικτατορες σου

Από φιλοσοφος ηλιθος

και από ποιητης μουγγος

καθως χανεις τον ελεγχο

απτ’την πρεζα της γοητειας τους

Αυτοι που σε ελκυουν

σε κονιορτοποιουν

σε κατακερματιζουν και σε σκορπουν

Μπροστα τους δεν Εισαι

αυτοι μονο Είναι

Εσυ θαυμαζεις

θαυμαζεις

σαν μια απροσωπη

σαν μια χωρις ψυχη μασκα

το λιγο και ανεπαρκες(γιατι μεσα σου ξερεις )

που αντικρυζεις

Ζητας απ'το κρασι τους

βουλιμικα

Πεφτεις στα ποδια τους ξεδιαντροπα

εκπλιπαρωντας για μια στιγμη μαζι τους

Με φοβο και ντροπη

μη σε δουν

οι αλλοι

οι λιγοι

ο ενας

που εσυ μαγευεις και εισαι ο θεος του.

18/03/11

Σε επλασα

και τωρα στρεφεσαι εναντιον μου,

με καταδιωκεις πετωντας βελη παλια μου λαθη

Το δημιουργημα καταδιωκει τον δημιουργο…

Νιωθω λιγο σαν το δρ Φρανκεσταιν

αραγε να εδειξα και εγω απληστια?

Σε παρατηρω και απορω

αλλα γνωριζω…

Οτι δημιουργησα δημιουργησα

τωρα δεν πιανει πια ο λογος μου

τωρα ο πηλος εφυγε απο τα χερια μου

ακολουθει το δικο του δρομο

και ετσι πρεπει….

Στο τελος του δρομου θα ξανασυναντηθουμε

και κατι απ΄τις χαρακιες του σωματος σου

θα θυμιζει ακομα τις αιχμες των νυχιων μου.

ΠΟΙΑ ΝΑ ΣΑΙ ΕΣΥ

ΥΠΕΡΟΧΟΣ  ΣΟΥΓΙΟΥΛ

Ωδη σε μια αγνωστη,αληθεια ποια εισαι εσυ?

04/03/11

Περιεργο πραγμα που ειναι η ζωη...

και ο φοβος

το μονο που εχω να κανω

να μπω κατω απο τα σκεπασματα....

μορφινη και οπιο δεν δινουν σε αυτους που πονουν?

να κοιμηθω

να κοιμηθω.

11/02/111

Χανκ,

σου υποσχομαι....

θα κανω οτι μπορω

και οτι δεν μπορω

<<να διαψευσω τις πιθανοτητες>>

κοιτωντας τη ζωη

σαν να κοιτω ενα πυρακτωμενο αστρο

Η ΑΛΚΜΗΝΗ ΣΤΟΝ ΔΙΑ

<<Ο μυθος της Αλκμηνης,του Δια και του Αμφιτρυωνα,αυτου του περιεργου τριγωνου γυριζε καιρο στο μυαλο μου,ωσπου ενα βραδι η Αλκμηνη μου εκμυστηρευτηκε πως ηθελε πια να αποκαταστησει την αληθεια.Ετσι λοιπον γεννηθηκε αυτη η σκεψη...>>  

 Διεταξες τον ηλιο να κρυφτει απ’το στερεωμα,

και εγω τρεις νυχτες σε αγαπησα

με αληθεια,ψευδαισθηση και επιθυμια.

Λενε πως ταχα παιρνοντας τη μορφη του αντρα μου

με γελασες.

Αλλα εγω γνωριζω.

Όχι,

οχι γιατι εμοιαζες του Αμφιτρυωνα

Αλλα διοτι δεν εμοιαζες σου δοθηκα.

07/01/11

Kαταδικασμενοι,γεματοι ονειρα...

απεγνωσμενοι,γεματοι ματαιωσεις...

ανεπαρκεις..

ανεπαρκεις,

πανω απ'ολα ανεπαρκεις ,

κοιταμε με απoρία τον αδειο,

απειρο χρονο που πρεπει να γεμισει

ΛΕΞΕΙΣ

Ηταν αυτες που εμφανιστηκαν

αβιαστα ή μετα απο μαχη.

Αυτες που ελαμπαν

πιο ομορφες απ'ότιδηποτε

καθως τις πληκτρολογουσες

ή τις εγραφες σε ενα κομματι χαρτι.

Κυοφορηθηκαν απο τη γεννηση σου

πλαστηκαν απο την παραμικρη λεπτομερεια

και ηταν εκει για εσενα οταν επρεπε

σε ενα ποιημα,σε μια σκεψη.

Ηταν οι λεξεις που σε λυτρωσαν


Και οι αλλες.

Αυτες που δεν βγαινουν

δεν ερχονται,

νιωθεις ειναι καπου εκει

αλλα και δεν ειναι

τριγυριζουν

αλλα δεν φανερωνονται,

περιτεχνα κρυβονται

διαλεξαν το σκοταδι

σε αρνουνται

(ομως ξερεις καλα

ειναι και αυτες δικες σου.)


Που και που καποια τιναζεται

σαν το ψαρακι λιγο εξω απο το νερο

-δεν προλαβαινεις να την αναγνωρισεις-

και πεφτει ξανα στην ανυπαρξια. 


Σκιες φαντασματων που

σε πονανε και σε στοιχειωνουν.

15/12/10

Αυξανομενη ανεργια


Το μεγαλυτερο προβλημα

με την ανεργια

είναι πρακτικα ότι καποιος

απλα δεν εχει πια αυτά τα χρωματιστα χαρτακια

που χρειαζεται για να ζησει

(ακομα θυμαμαι το σφιξιμο και την μελαγχολια

που ενιωθα σαν ειχα διπλα μου έναν ανεργο

τον καιρο που εργαζομουν.)


Το ακομα μεγαλυτερο προβλημα όμως είναι

οτι δυστυχως

οι ανθρωποι εχουν αναγκη το δυναστη τους…

Ο σκουπιδιαρης

ο γιατρος

η γυναικα που πλενει τα οστα στο νεκροταφειο

ο νεαρος που τυλιγει πιτες

ολοι αυτοι

και τοσοι αλλοι

σιχαινονται -αλλα

αδυνατουν να ζησουν χωρις -τη δουλεια τους.
(Ελαχιστοι-τυχεροι αυτοι που παιρνουν χαρα και δημιουργια)


Ακομα και ο τελευταιος παρακμιακος υπαλληλος

χωρις ισως να το σκεφτεται συνειδητα

αυτοπροσδιοριζεται

κοινωνικα

υπαρξιακα

από αυτό το τιποτα που κανει.

Αυτό το τιποτα σιγα σιγα γεμισε ολη του τη ζωη,

ετσι πια υπαρχει και αναπνεει και δεν γνωριζει άλλο τροπο.


Αφαιρεσε από έναν ανθρωπο τη δουλεια του

δωσ’του ένα κανονικο μισθο και απλετο χρονο

και είναι σαν να τον σκοτωνεις….

Χιλιαδες ευκαταστατοι νεοτατοι συνταξιουχοι

λιωνουν στους καναπεδες των ψυχιατρων

η απλα στους καναπεδες των σπιτιων τους.



Ειμαστε αδυναμοι

πολλοι αδυναμοι

για να μην ειμαστε η δουλεια μας.


Λιγοι οι δυνατοι

που ΕΙΝΑΙ

υπο οποιαδηποτε συνθηκη.

22/11/10

Υπαρχουν καποια περιεργα συναισθηματα που θα ελεγες ότι σε κατατρεχουν όλα τα δευτερολεπτα από τοτε που αρχισες να υπαρχεις,σαν backround  ζωης,σαν σταθερο καδρο στον πινακα των χιλιαδων ημερων. Ειναι παντα εκει,απροσκαλεστα, ανεπιθυμητα, σαν κορακια πανω σε δεντρα,περιμενουν…υπαρχουν και αλλα συναισθηματα,φωτοβολιδες,σαν πιτσιλιες φωτος αλλα δεν θα μιλησω για αυτά….

Θα μιλησω για το μαυρο…για το πιο μαυρο από όλα ,το φοβο.

Δεν θυμαμαι ποτε τον πρωτογνωρισα ..τι σημασια εχει?.

Στην αρχη ηταν  απλο…πισω από τον φοβο υπηρχε καποια αιτια….ενα σκοτεινο μερος,το αυστηρο βλεμμα του πατερα,η αποτυχια,το ενεκπληρωτο,οι χειροδυναμοι νταηδες στην παιδικη ηλικια,η ανοησια,η πικρια,το μελλον,η ανια…ηταν απλο....μπορουσες να δωσεις μια ομορφη μαχη,καθε αιτια μπορουσε να γινει το πεδιο της μαχης σου.

Υπηρξε ομως καποια στιγμη-ποια?δεν θυμαμαι-που η αιτια δεν χρειαζοταν πια …δεν υπηρχε καποιος συγκεκριμενος λογος και εκει γεννηθηκε ο ελευθερος φοβος ,ο φοβος χωρις αιτια.Χα!ελευθερος….ο πιο επικινδυνος από ολους.

Φοβαμαι,
φοβαμαι,
φοβαμαι,
θα μπορουσα να το γραψω σε τοιχους,στον ουρανο,στο δερμα μου….
θα μπορουσα να σχηματισω αυτή τη λεξη με τα ουρα μου,με τον εμετο μου πανω σε μια παχια αμμο.
ΦΟΒΑΜΑΙ…
τη μερα καθως δενω τα κορδονια μου,τη στιγμη που ανοιγω το παραθυρο,τωρα που πατω τα πληκτρα,καθως το χερι μου γερνει στο πηγουνι μου και ένα από τα δαχτυλα χαιδευει τα γενια μου

Φοβαμαι ετσι που οι απανταχου χεστηδες θα με ανακυρηξουν βασιλια…και το περιεργο!νιωθω πως γραφοντας όλα αυτά,εκφραζοντας αυτή την αδυναμια γινομαι πιο δυνατος.Οχι,δεν εχω αυτάπατες πως θα φυγει ο φοβος.Αυτος ποτε δεν φευγει…εκει..εκει..με κοιτα σιωπηλος…ξερει..γνωριζει καλα

O Shakespeare ελεγε πως οι δειλοι πεθαινουν πολλες φορες πριν το θανατο τους.Οχι,οχι δεν φοβαμαι απο δειλια,δεν ειμαι δειλος-αν και σιγουρα υπαρχουν στιγμες-δεν χρειαζεται να εισαι δειλος για να υπαρχεις και να αναπνεεις...και εγω φοβαμαι ετσι...οπως υπαρχω και αναπνεω...

Οι ανθρωποι αδιαμφισβητητα ειναι περιεργα οντα.Δεν μπορουν ουτε φοβο να νιωσουν με λιγη αξιοπρεπεια,όλα,όλα τα λερωνουν με  την ψευτια τους.Φοβουνται τα πιο παραξενα πραγματα.Δεν τους καταλαβαινω,και γιατι αραγε θα επρεπε?Υπαρχουν ατομα γυρω μας-θα τους βρεις παντου- που φοβουνται το θανατο,τις τριχες από γατες,τα βρωμικα πομολα,τον καρκινο,τα μονα ζευγαρια από καλτσες,τον ηχο του ανεμιστηρα,τα καπακια από bic στυλο,το αφεντικο τους,την επιδοση τους στις γκομενες,αντρες που φοβουνται μηπως βγαλουνε μουνι ή γινουν πουστηδες και ένα σωρο αλλα πραγματα…αν το καλοσκεφθεις μπορει κανεις να φοβαται τα παντα….αρκει να φανταστει ή να επινοησει ένα καλο λογο για αυτό.

Λενε πως ο φοβος είναι η φυσιολογικη αντιδραση ενός οργανισμου σε πιθανους ή υπαρκτους κινδυνους,ενας μηχανισμος που αυξανει τις πιθανοτητες επιβιωσης…αλλα τετοιο υγιη μηχανισμο μπορει κανεις να συναντησει μονο εκει οπου δεν υπαρχει το τερας της φαντασιας,δηλαδη στα ζωα.Αχ,η φαντασια….

Ενα  αλλο κλισε.... για να ξεπερασεις καποιο φοβο σου,πρεπει να ενδωσεις σε αυτόν,να βυθιστεις μεσα του,να τον κοιταξεις  καταματα…αλλα πώς να αντιμετωπισεις προσωπο με  προσωπο ένα φαντασμα,κατι που εχει κατακλεισει περα για περα κάθε μοριο της πραγματικοτητας σου….

Γιατι τα γραφω όλα αυτά?Μα δεν καταλαβαινετε,για απλα φοβαμαι.

Θυμαμαι  ένα αρχαιο σοφο να λεει πως δεν πρεπει να φοβασαι τα πραγματα που μπορουν να αλλαξουν και τα πραγματα που δεν μπορουν.Τι σοφισμα,τι ψευτικο!!Μου ερχεται να ξερασω η να πεθανω απο τα γελια…

Τρεμω..τρεμω τη στιγμη-αν..αν ερθει…- που ο πιο πιστος συντροφος μου,ο φοβος θα με εγκαταλειψει και θα ερθει αυτό που οι αφελεις ονομαζουν γαληνη…ετσι που εμαθα να ζω υπο το κρατος του-όπως λενε- πως θα αντεξω μονάχος….

11/11/10

<<Νιωθω οτι δεν μπορουμε να υπονειμουμε
κι αλλες απο αυτες τις δεινες ωρες>>  Β.ΓΟΥΛΦ


Το προβλημα δεν ηταν ποτε τα χρονια

ολα αυτα που περασαν

ουτε αυτα που θα ερθουν

ουτε καν η ιδια η ζωη...

Δεν εχουμε μαθει να σκεφτομαστε με προοπτικη

μεγαλης χρονικης κλιμακας,

ολα αυτα αποτελουν αφηρημενες εννοιες για το μυαλο μας.

Το βασανο ειναι οι ωρες

τα λεπτα

η ιδια στιγμη

που περνα και δεν περνα

αυτο το δυσκινητο σαλιγκαρι του παραλογου

που βαρια

μας καταπινει

και μας ξερναει

ποτε αλλαγμενους

και ποτε απαραλλαχτους.

Φυλακισμενοι....

στις ωρες....

στο παρον.

06/11/10

Στοχαζομαι πανω στον ανθρωπο χωρις σκοπο

Αν ποτε μπορει να υπαρξει ετσι

λογω καποιας αδιαφοριας

ή ανελπιδης προσπαθειας για μια αλλη ελευθερια....


Φαινεται οτι ειμαστε προγραμματισμενοι για τον σκοπο,

τον στοχο

το σχεδιο.


Αλλα τι υπεροχο

και επικινδυνα αγριο

οταν επιτευχθει το τυχαιο

το σοφα τυχαιο

αυτο που δεν βασιζεται σε αιτια

ή σε βεβαιοτητες.


Ειναι ενα αλογο χωρις αναβατη

Ποιος κεντριζει με τα σπιρουνια

Ποιος κρατα τα γκεμια?

Χωρις προορισμο ταξιδευει μονο του

σε ανοιχτο ουρανο


Ποσο,και πως μπορει κανεις να ζει ετσι?

06/10/10

Εκτη  μερα του Οκτωβρη.

Ποναω!

Ποναω  ετσι που δεν ξερω ποτε ο πονος

ειναι ψυχικος η σωματικος

ή ολο αυτο ειναι ενας ηλιθιος διαχωρισμος.
 
Διπλα μου καθεται το ενστικτο αυτοσυντηρισης

<<Δεν με ενδιαφερει αν πονας,μονο να υπαρχεις,
αυτο με νοιαζει>>

Να υπαρχω...μονο να γελασει κανεις μπορει με αυτο!

Ο χρονος τα γιατρευει ολα λενε(αληθεια ποιος το λεει?)

αλλα εγω θελω να παγωσει ο χρονος

χωρις αυτον δεν υπαρχει πεδιο δρασης

δεν υπαρχουν δρομοι

δεντρα

ουρανος,

Ειμαστε μαριονετες

σε ενα μεγαλο φιασκο

Στο φιασκο του ερωτα

του θανατου

της ιδιας της ζωης

Μονο η αγαπη

η αγαπη

η αγαπη

η αγαπη

σαν ενα νεογεννητο βρεφος

σαν μια προμηθεικη φλογα

που κραταμε στα χερια μας

με αγωνια

μην σβησει

απο τον ανεμο του Tιποτα

19/09/10

Μετα απο ικανη ποσοτητα τσιγαρων

ο καπνος νιωθεις να τρεχει

σε αεραγωγους ξενους,

οι δικοι σου εχουν καει

ωστοσο συνεχιζεις

τα αστερια λαμπουν επειδη συνεχιζεις

ο θανατος ειναι μια φαρσα

και η επιθυμια

η αυταπατη των τρελων.


Το λευκο δερμα

τυφλωνει την αφη σου


Το αμφισημο των χειλιων

εμβλημα του παραλογου


Η ελπιδα της κατανοησης

η πλανη που δεν εγκαταλειπεις


Το αγγιγμα των χεριων

που τυφλα

αυτοματα ψαχνουν το ενα το αλλο

να δεθουν σφιχτα

κανοντας την στιγμη αιωνια


Τα σωματα

διψασμενα

αγρια

να φορτιζουν

στον καθε σπασμο


Δεν υπαρχει σχεδιο

δεν υπαρχει σκοπος

παρα η ιδια η αισθηση

η επιβεβαιωση της ζωης....


διδαχτηκες μεσα απο αιωνες....


αυτο που αξιζει ειναι να σεβεσαι

την αναγκη

να εισαι ΑΞΙΟΣ την αναγκης


Το  <<ΣΕ ΘΕΛΩ>>

κρεμεται σαν σπαραγμος

και σαν επανασταση

04/09/10

Σμιλευε το γλυπτο της ζωης του με τα νυχια του.
Σχηματιζε τις καμπυλες με τα σκοταδια του
,τις γωνιες με την ηδονη του
,τις ατελειες με τις αυταπατες του.
Κατα τη διαρκεια της ημερας το σκεπαζε με μαυρο πανι,
να μην αλλοιωθει απο τα πολλα βλεμματα.
Δεν ηταν σκοπιμα μοναχικος,
ηξερε,οποιος ειχε φτιαχτει για να το δει,
θα το διεκρινε ετσι η αλλιως...
Καποτε κοσμος μαζευτηκε γυρω απο το αγαλμα,
κομματια στο πατωμα.
Ειπαν,καποιος εζησε εδω...
και εφυγαν.
Αυτος....
που όχι μονο εζησε....
αλλα υπηρξε....,
και τωρα περπατα στην καμπυλη του Ηλιου.

28/08/10

Κατι απο τον αγαπημενο μου Παπαδημητριου σε ποιηση Ουρανη,
ενας υμνος για την επιθυμια



ΠΕΡΑΣΤΙΚΕΣ
Γυναίκες, που σας είδα σ' ένα τραίνο
τη στιγμή που κινούσε γι άλλα μέρη'
γυναίκες, που σας είδα σ' άλλου χέρι
με γέλιο να περνάτε ευτυχισμένο'

γυναίκες, σε μπαλκόνια να κοιτάτε
το κενό, μ' ένα βλέμμα ξεχασμένο,
ή από ένα πλοίο σαλπαρισμένο
μ' ένα μαντήλι αργά να χαιρετάτε.

Να ξέρατε με πόση νοσταλγία,
τα δειλινά τα βροχερά και κρύα,
σας ξαναφέρνω στην ανάμνησή μου,

γυναίκες, που περάσατε μιαν ώρα
απ' τη ζωή μου μέσα, και που τώρα
κρατάτε μου στα ξένα την ψυχή μου!

27/08/10

Για αυτες τις λιγες στιγμες

που μας δοθηκε η ομορφια?

Για τις μικρες διασπαρτες νησιδες ευτυχιας?

που τοσο αναπαντεχα ,σπανια,ανελπιστα

μας επισκεφθηκαν

στη φαντασια ή στην πραγματικοτητα...

Αξιζε ?

Καθως λοιπον δενω τα παπουτσια μου,

ή κοιταω με απορια ενα ζητιανο,

καθως αδιαφορος περνα ο χρονος

θελω να φωναξω,ΝΑΙ!

αλλα μια αμφιβολια στεκεται στα χειλη μου.

08\08\10

Ο Δημου εβαλε γερες και υγιεις βασεις στον ορθολογισμο μου.

Τον οποιο απογειωσαν μετεπειτα αλλοι οπως ο Dawkins,dennet,δαρβινος,χιουμ,ρασσελ κ.α

Η αθεια(αν και πολυ σημαντικη) δεν ηταν ποτε σκοπος.

Σκοπος και ζητουμενο(αν υπηρχαν) ηταν να βλεπω τη ζωη καταματα,με κοτσια,με εντιμοτητα.

Η αθεια ηρθε σαν φυσικο επακολουθο αυτης της στασης ζωης.

Απροσδοκητα εγινα πιο ανθρωπινος,πιο αλτρουιστης,πιο αληθινος.

Ο φοβος δυστυχως δεν εφυγε.

Πηρε αλλη μορφη.

06/07/10

Τι ομορφη μελοποιηση...

αχ,οι νυχτες απο εδω και περα

τι θα φερουν και πως θα μας φερθουν...

Αυτα που επιθυμουμε...και αυτα που μπορουμε...και αυτα που τελικα συμβαινουν...τι απο ολα αυτα ειμαστε?

Τοσο πολιτισμενοι που προσβαλλουμε τα ενστικτα μας, Τοσο ενστικτωδεις που ο πολιτισμος με ξενο κοστουμι μοιαζει. Σχιζοειδεις φαντασμενοι πιθηκοι!

10/06/10

<<Αυτο που γινεται απο ερωτα,συμβαινει παντα περα απο το καλο και το κακο>>

Τι αραγε να εννοει

ο μεγαλοφυης μισογυνης

Νιτσε

με τη λεξη ερωτα ?

Αλλα μηπως και ο καθενας κατι διαφορετικο

δεν εκφραζει με αυτη τη λεξη...

Μονο

μονο

οταν τα σωματα συναντιουνται

βυθιζομαστε στην ιδια ,απαραλλαχτη εννοια

27/02/10

Ασκεις το μυαλο σου

δημιουργωντας νοητικα ποντικια

ακομα και τις πιο περιεργες ωρες της ημερας....

*************************************************

Για να μπορεσω να θυμωσω

ή να αντιπαρατεθω με εναν ανθρωπο

πρεπει εχει ταυτοχρονα

πνευματικη και ψυχικη υγεια

αλλα και ευφυια....

Σπανια θυμωνω με εναν ανθρωπο...

*****************************************************

Πεταω μια μια τις πατεριτσες

που χρονια στηριζομαι.

Θελω να βλεπω το φως

χωρις αυτες..

14/02/10

Καθως βυθιζομαστε στο φοβο

καθως παυουμε να ακουμε την καρδια μας

τις επιθυμιες μας

καθως γινομαστε ολοενα

ολο και πιο << φυσιολογικοι>>

καθως τα ματια μας καινε ολο και λιγοτερο

και η φλογα γινεται κατι σαν μακρινη αναμνηση

καθως αναπνεουμε με μια αναπνοη ψευτικη

καθως

καθως...

βυθιζομαστε γλυκα

με μικρα βηματακια

ανεπαισθητα

στην πιο αλλοιωμενη μας μορφη.

13/02/10

Να προσποιηθεις οτι δεν φοβασαι

για να μπορεσεις να κοιμηθεις...


Να πιστεψεις σε μια ελπιδα

-και ας ξερεις οτι ειναι ψεμα-

για να μπορεις να ζησεις

οταν ξυπνησεις.....

11/02/10

Για τον μελλοντικο ψυχιατρο(εαυτο μου)...

Τοσα χρονια παρεα με τους κλεφτες

της σκεψης

και τωρα πρεπει να φορεσω το κουστουμι

του αστυνομικου

του τροχονομου

του ρυθμιστη....

Οχι,

και μεσα απο το κοστουμι

η καρδια μου θα ειναι μαζι τους...

24/01/10

Υπηρξαν πολλοι συγγραφεις

και θα υπαρξουν αρκετοι ακομα

αλλα ο Χανκ και ο Νικος

θα με οριζουν παντα...

Παντα,

σαν κατι στερεο και αορατα θεμελιακο

καθε κινηση που θα κανω

καθε ενεργεια

και χωρις να το σκεφτω ειναι εκει

μεσα μου

σαν βραχοι σταθεροι στο χρονο

κανονες ζωης,μιας πιο ελευθερης ζωης(που προσπαθω και θα ηθελα)

Πως να περιγραψω τη σημασια τους

αυτο με ξεπερνα,και θα με ξεπερνα...

Αρχισα να υπαρχω μαζι τους.

Να! αυτο το αυλακι στο προσωπο μου

ή να! αυτη η κινηση των χεριων μου

ο τροπος που κοιτανε τα ματια

ο τροπος που ονειρευομαι

ολα θα ηταν αλλιως

χωρις τους δυο αυτους δικους μου ανθρωπους.

12/01/10

Γραμμενο πριν 3 χρονια περιπου....




Μετρω τις ωρες μεχρι να σε δω,

και αυτο που μου λειπει πρωτα απ’ολα ειναι το σωμα σου

οι παλαμες ζητουν να πιασουν σφιχτα το στηθος σου

να μπω θριαμβευτης αναμεσα στα ποδια σου,

να τελειωσω.

Με μονο ενα αναμενο πορτατιφ

να παρατηρω τις μορφες που πηδιουνται στον απεναντι τοιχο

να παιρνω ματι εμας,

αυτο το πορνογραφικο θεατρο σκιων.

Και υστερα, πολυ υστερα

να βαλω τη γλωσσα μου στη γλωσσα σου,

να σε φιλησω

για να νιωσω τη ψυχη σου...

09/01/10

Γνωρισα την επιθυμια

σε δυο ακρα

στην αμεσοτητα της αφης,

στο βερθερικο ανεκπληρωτο.

Το ενα μοιαζει με πραγματικοτητα

το αλλο με φαντασια....

και αναποδα.
********************************************************

Κοιταζοντας τα μαλλια της

-πυρινοι στροβιλοι-

θυμαμαι εναν παλιο ερωτα...


Ωστοσο το κορμι και το βλεμμα της

αναδυουν μια νεα ελξη.


Ετσι που

καθως την παρατηρω

δεν ξερω τι με καιει περισσοτερο

μια επιθυμια της νοσταλγιας

ή η φλογα του καινουργιου....

****************************************************

40 μερες χωρις τσιγαρο

και ριχνομαι σε αλλα παθη

να ερθει μια ισσοροπια...

Και καθως βυθιζομαι

νιωθω σαν να βυζαινω ενα αρχεγονο δαχτυλο

κλεινοντας τα ματια....

δημιουργοντας μια ψευτικη σιγουρια

28/11/09

Αυτοι που δημιουργουν τεχνη

και εμεις οι αλλοι

που παρατηρουμε.

Ολοι

στην ιδια ζωτικη αναγκη.

Εμεις βεβαια χωρις το <<χαρισμα>>...

Αλλα

αχ,

αν ξερατε

ποσο κοπο και κοτσια

θελει να εισαι σωστος παρατηρητης.

06/11/09

Να τριψεις στα μουτρα του θανατου

μια ενδιαφερουσα ζωη...

Ας πιουμε (και ας ονειρευτουμε)

σε αυτο.

05/11/09

Και παλι για την εγκρατεια..

Το μηλο γινεται πιο νοστιμο.

Το στηθος πιο απαλο.

13/10/09

Να φυγω...
αλλα πως φευγει κανεις?

01/10/09

Πως ανεχομαι να αναπνεω….

Να κοιμαμαι κάθε βραδι
Να κουνω τα χερια μου

Ποσο υπουλα ερχεται η αλλοιωση…

Εχω γινει ένα με εκεινους.

Που πηγε αυτό το υψηλο που γνωρισα καποτε
Αυτό το υψηλο που υπηρξα καποτε
Και αραγε…υπηρξα?
****************************
Καθως δεν κοιταζομαι στον καθρεπτη
Στα 25 μου
νιωθω πιο ομορφος
και πιο ασχημος από ποτε
********************************
Σκεφτομαι τους εγκλωβισμενους
Σε μια φυλακη
Σε ένα σπιτι
Σε ένα αμαξι καθως οδηγουν
Σε ενα τρελαδικο
Σε ένα παρτυ γενεθλιων
Χαζευοντας τηλεοραση
Κλεινοντας το φως
Σφιγγοντας ένα μαξιλαρι…
Ολοι αυτοι…

Με ματια φοβισμενου ζωου πισω από καγκελα…
Ο ανθρωπος τελικα μπορει να εκτελει
oλες τις βιολογικες του αναγκες
και χωρις να ελπιζει
*********************************
Αντι-ηρωας….
δειλος…
****************************
οσο ποθω ακομα
δεν εχει τελειωσει τιποτα

23/08/09

Oυτε οι φοβοι,

ουτε τα ονειρα...

παντα κατι αλλο συμβαινει

Ασκοπες μερες,γεματες παραιτηση

06/08/09

Με μια kawasaki vulcan 900 να ξεπερνω το παραλογο?

Ναι

Ενταξει,εστω προσωρινα

24/05/09

Nαι,η κρυσταλλωση κυριε Stendhal

αυτη δεν μπορει να ξανασυμβει

ισως εκει ειναι το μεγαλυτερο προβλημα

ισως εκει οφειλεται η ολη αναπηρια προς ερωτα

δεν μπορω να εξιδανικευσω

δεν μπορω να πω ψεμματα ξανα στον εαυτο μου

δεν διακρινω

ουτε μπορω να φαντασιωθω καμια τελειοτητα...

18/05/09

Ουτε ο κορεσμος

ουτε η στερηση...

Η εγκρατεια!

η εγκρατεια

πολλαπλασιαζει την ηδονη

******************************************

Θελεις να της πεις

<< Καλημερα,πως θα ηταν να σου κρατουσα το χερι>>

ή << Καλημερα,θελεις να κανουμε ερωτα>>

αντι για αυτο

αναλωνεσαι

στα τυπικα

τις ανουσιες κουβεντες

και με το τελευταιο να σου φαινεται πια φυσιολογικο

Όποιος απέτυχε

Όποιος Απέτυχε

Όποιος απέτυχε, όποιος ξεπέσει
τι δύσκολο να μάθη της πενίας
την νέα γλώσσα και τους νέους τρόπους.

Εις τ' άθλια ξένα σπίτια πώς θα πάη! -
με τι καρδιά θα περπατεί στον δρόμο
κι όταν στην πόρτα εμπρός βρεθεί που θάβρει
την δύναμι ν' αγγίξει το κουδούνι.
Για του ψωμιού την ποταπήν ανάγκη
και για την στέγη, πώς θα ευχαριστήση!
Πώς θ' αντικρύση ταις ματιαίς ταις κρύαις
που θα τον δείχνουνε που είναι βάρος!
Τα χείλη τα υπερήφανα πώς τώρα
θ' αρχίσουν να ομιλούνε ταπεινά·
και το υψηλό κεφάλι πώς θα σκύψη!
Τα λόγια πώς θ' ακούση που ξεσκίζουν
τ' αυτιά με κάθε λέξι - κ' εν τοσούτω
πρέπει να κάμνης σαν να μην τα νοιώθης
σαν νάσαι απλούς και δεν καταλαμβάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

03/04/09

Ειναι που ποτε δεν δεχτηκαμε να πληρωσουμε το τιμημα

που δεν ειχαμε τα κοτσια

που αποφυγαμε καθε μαχη

Και αυτη η σιγουρια

και η ασφαλεια

ηταν ευκολη

Και τοσο ζεστή…..


Ειναι ολα αυτα

και αλλα τοσα

που ζουμε μια ψευτικη,

αναξια ζωη.


***************************************************


Αν σε αγγιξω την πρωτη φορα

η μιση μαγεια θα χαθει

και μετα η αλλη μιση

και επειτα και αλλη

και αλλη…

μεχρι που να μην παραμεινει

Τιποτα….

παρα μια νοσταλγια του αρχικου ποθου.


Ολα αυτα

δεν εχουν καμια ιδιαιτερη σημασια,

ποιο αληθινη απ΄τις θεωριες

η Αφη

που διψα να αγγιξει


Δε μπορω να κανω τιποτα

παρα να σε ποθω

και να σε ποθω.

********************************************************

Δεν γουσταρουν να επικοινωνησουν

απροσωποι

ναρκισσοι ...

Θελουν <<απλως να περνανε καλα >> .

Ειναι η νεα μοδα ,

περιφερονται ασκοπα

ανοιγουν το στομα

και κατι αγευστο βγαινει απο μεσα

βαρετο

οσο βαρετα ειναι τα γελια τους ,

οι καθημερινες σκοτουρες τους

τα ματια τους

********************************************************

Ειναι το 90% του ερωτα απλα ενστικο και καυλα?

Ναι,ισως.

Αθεραπευτα ρομαντικοι ολου του κοσμου

Μην διαμαρτυρεστε

Στο 10% κατοικει ενας ολοκληρος κοσμος,ανεξηγητος.

15/02/09

Βασικα ειμαι ενας ανθρωπος

που εχει χασει το ιδανικο του

ή τα ιδανικα του

χωρις ακομα να μπορει

να το παρει αποφαση.

04/02/09

Χορεψε στους κυκλους

που κανεις με τον καπνο

μην σκεφτεσαι τον ερωτα και τον θανατο

ουτε την ζωη που δεν ζεις.

Ακολουθησε την τελεια καμπυλη τους

αν καταφερεις ποτε να τους σχηματισεις.

Περασε αναμεσα τους

οπως περνας απ΄το παραλογο

και για λιγο

νιωσε πως θριαμβευεις

13/01/09

Ο ερωτας

και αυτή η ψευδαισθηση αθανασιας που υποσχεται

και η κάθε φορα που αυτοδιαψευδεται

και η κάθε φορα που τον ξαναπιστευουμε

σε ποια σκοτεινη γωνια της υπαρξης

φωλιαζει αυτή η αναγκη να εθελοτυφλουμε?

Ποιος ξερει..

Ισως ειμαστε ναρκομανεις με την αθανασια…

Και τι γελοιο θεατρακι..

Κάθε φορα…..

Κάθε φορα….

*******************************************************

Κοιταξτε

τους κακομαθημενους του ανεκπληρωτου

αυτους που τους δοθηκε

απλοχερα

χωρις κοπο

αυτους που η πραγματικοτητα συμβαδιζε με την επιθυμια

Σχεδον κάθε στιγμη της ζωης τους


Αναλφαβητοι του παραλογου…


Αλλα τι λεω…

Δεν ηταν ότι τους δοθηκε

απλα

δεν ηταν αξιοι για αυτό

δεν ηταν αξιοι…

Και οχι

δεν ζηλευω τους εκπληρωμενους

περα από λιγοτερο πονο

τελικα

δεν πηραν τιποτε άλλο

********************************************************

Αραγε

τι θα βλεπει στα ματια της?

Οταν την κοιτα

θα διακρινει

εστω κατι ελαχιστο

από τους κοσμους

που ταξιδευα?

*****************************************************************

Όχι

Φυσικα όχι

*****************************************************************

Αλλα και αυτοι οι κοσμοι που ταξιδευα…

υπηρχαν πραγματικα?

ή τους φανταστηκα?


*************************************************************

Και αυτή η τελευταια ερωτηση

-της οποιας η απαντηση

εχει ελαχιστη σημασια

για το φαινομενο του ερωτα-

ποναει

08/01/09

Συζητω για τα ιδια θεματα

πεταω τις ιδιες κλισε φρασεις

ζω στη σκια του καινουργιου

στην σκια της ανανεωσης

και ανεχομαι τον γερο εαυτο μου

σαν τo εγγονι

ενος ηλικιωμενου

που στα τελευταια χρονια της ζωης του

λεει τις ιδιες ιστοριες καθε μερα

αλλα που αυτο

δεν τον διακοπτει

ακουει καρτερικα

ξανα

και ξανα

να μην τον πληγωσει....

26/12/08

Χριστουγεννα.

Πριν ενα χρονο εφτιαχνα burgers...

φετος βαζω καθετηρες και δινω αντιβιοτικα...

Οχι,δεν αλλαξαν πολλα....


Χρονια σκεπτομαι

πως η μονη λυση

ισως

ειναι μια μεγαλη

φυγη

προς τα μπρος....


Μονο που η φυγη δεν γινεται με σκεψεις

ουτε με ονειρα...


Και εγω

δεν μπορω να κουνησω

ουτε το δαχτυλο μου

προς τα μπρος....

14/12/08

Ποτε δεν υπηρχε

καποιο συγκεκριμενο ειδος γυναικας.

Καποιος θα ελεγε οτι ηταν ολες διαφορετικες

ομως οταν θυμαμαι τον τροπο που κοιτουσαν

ή ενα γελιο τους

σε ολες υπηρχε μια βαθια αθωοτητα

μια μεταφυσικη καθαροτητα

ενα λευκο περιστεριου...


Επιθυμω αυτο που δεν ειμαι

και δεν θα ειμαι ποτε πια?

Τι βλεπω στα ματια τους?

Τον παραδεισο που εχασα για παντα?

**********************************************

Αν ζεις στις αρχες του 21 αιωνα

ανηκεις στο homo sapiens

εχεις σχεση με ενα θηλαστικο του ειδους σου

και πηδηχτεις με ενα αλλο

η επικρατουσα κουλτουρα

οριζει το τριψιμο των βλεννογονων σας

(ή ακομα και την τρυφεροτητα που ανταλλαξατε)

ως απατη

και το θηλαστικο που ειχες σχεση σε αφηνει

χωρις φυσικα να ρωτησει

αν μειωθηκε καθολου η αγαπη...

Προφανως δεν ασχολειται με αυτα...


Δεν ξερω αν καποτε

και σε ποιον αραγε αιωνα

θα εξοικιωθουμε

με τα γεννητικα μας οργανα

και την επιθυμια....

Και αν τελοσπαντον

ειμαστε δεσμιοι της κτητικοτητας

ή του ερωτα

θα ηταν πιο εντιμο

να παραδεχτουμε

οτι το φταιξιμο ή το προβλημα

ειναι αποκλειστικα δικο μας

**********************************************

Μια ελια κρεμεται απ΄το πηγουνι της

τα ρουχα της εχουν τεντωθει απ΄το παχος

και μιλα με μια προφορα

σαν να ζουσε χρονια στα βουνα.

Νοσοκομα σε γηροκομειο....


Αφου ταισε μια ηλικιωμενη

καθεται διπλα της και της μιλα...


Μετα καταλαβαινω το ασκοπο...

Η γιαγια πασχει απο γεροντικη ανοια...

Καθως της μιλα με το ενα χερι της χαιδευει τα μαλλια.

Η ηλικιωμενη την κοιτα με ενα χαμογελο

γαληνιο

εξωπραγματικο.


Ξαφνικα

και οι δυο

ντυνονται στο φως

πιο ομορφες απο καθετι

Αμφισσα,δεκεμβρης 2008


Με κινει ο ποθος και η περιεργεια

Οχι,οχι ερωτας(δεν ξερω αν θα ξαναρθει)

09/11/08

Αυτη την Κυριακη

αυτο το ποιημα

χτυπα μαζι με την καρδια μου...

που θελει να το πιστεψει....


ROLL THE DICE λοιπον




if you’re going to try, go all the
way.
otherwise, don’t even start.

if you’re going to try, go all the
way.
this could mean losing girlfriends,
wives, relatives, jobs and
maybe your mind.

go all the way.
it could mean not eating for 3 or 4 days.
it could mean freezing on a
park bench.
it could mean jail,
it could mean derision,
mockery,
isolation.
isolation is the gift,
all the others are a test of your
endurance, of
how much you really want to
do it.
and you’ll do it
despite rejection and the worst odds
and it will be better than
anything else
you can imagine.

if you’re going to try,
go all the way.
there is no other feeling like
that.
you will be alone with the gods
and the nights will flame with
fire.

do it, do it, do it.
do it.

all the way
all the way.

you will ride life straight to
perfect laughter, its
the only good fight
there is.

Charles Bukowski

08/11/08

Προφανως και ο ερωτας εχει καποια επιστημονικη εξηγηση...

Και οχι

δεν πιστευω σαν ορισμενους πως αν μαθω τον μηχανισμο

θα χαλασει η μαγεια...

Τι θα χαλασει δηλαδη?Θα παψω να ειμαι ερωτευμενος?

Αν σε εναν καρκινοπαθη του εξηγησεις την αρρωστια του

μηπως θα υποφερει λιγοτερο?

06/11/08

Αντεχεις να διαβαζεις κειμενα παλιων σου εαυτων?

Σε πιανει ενα υπογαστριο σφιξιμο?

Ντρεπεσαι?

Κοιτω γραπτα πριν λιγα χρονια...

Τι υπερβολη,συναισθηματικοι ακροβατισμοι

θολη σκεψη,κλισε,ανουσιες εξαρσεις...

Τα χειροτερα κειμενα γραφτηκαν οταν υπηρξα ερωτευμενος.


Τωρα εχει ερθει ειρηνη...και πολυ αγαπη...

και ηρεμη ...και καθαρη σκεψη...


Ομως αυτες οι νυχτες που καιγομουν

μου λειπουν

σχεδον δεν θυμαμαι τιποτα απο αυτην την αισθηση...

01/11/08

θα προτιμουσαν να εισαι μουσουλμανος

ή εβραιος

αλλα οχι αθεος.

Η λεξη <<αθεος>> τους ξενιζει

τους φοβιζει.

Δεν πιστευουν οτι υπαρχει πιθανοτητα να μην εχεις πιστη.

Μεσα τους νομιζουν οτι κατα βαθος καπου πιστευεις και εσυ

(αλλα αυταπατασαι ή αντιδρας)

Δεν μπορουν να διανοηθουν οτι εχεις σπασει τα δεσμα.

Αναμφισβητητα εχει προηγηθει αμορφωσια,αγνοια

και πολλη πλυση εγκεφαλου σε ολη την παιδικη ηλικια.

Λυπαμαι...

Λυπαμαι και για τις φορες που πρεπει να υποκρινομαι

για να μπορω να συνυπαρχω μαζι τους.

***************************************************

Το αν πιστευεις ή οχι εχει σχεση με την νοημοσυνη?

(Καποιος να ωρισει την νοημοσυνη,αρκετα πολυπλοκη εννοια)

Σιγουρα υπαρχουν πανεξυπνοι και πολυ ευαισθητοι πιστοι

αλλα και αθεοι που θα ελεγες πως εχουν <<ενος κοκκορου γνωση>>

Ομως μεσα μου κατι μου λεει

πως το περασμα απο τη πιστη στην αθεια

συμπιπτει με καποια μορφης νοητικη ωριμανση.

**************************************************


Το περασμα στην αθεια

δεν ειναι η αποφαση να μην πιστευεις

αφου εξετασεις ολα τα δεδομενα.

Δεν ειναι θεμα αποφασης ουτε θεμα αποψης

αλλα ειναι

η καταργηση της πιστης μεσα σου

το βιωμα μιας καινουργιας αληθειας

αφου εξετασεις τα δεδομενα.

************************************
Πονεσα πολυ να αποβαλλω

αυτη τη νοητικη ασθενεια που λεγεται θρησκεια

ετσι δυσκολα μπορω να αστειευτω με αυτο το φαινομενο

17/10/08

Που να κοκκινισουμε κυριε Χριστιανοπουλε...

Ξεχναμε επικινδυνα.

Και τους απεγνωσμενους

και το μαυρο φως της απογνωσης τους

και τις νυχτες που καιγομασταν(Ποιοι?εμεις ειμασταν?)

ποιος θελει να θυμαται δυσαρεστα πραγματα κυριε Χριστιανοπουλε?

Και εστω οτι θελει,

ποιος αραγε αντεχει.....

15/10/08

Aπαντηση στο Γιωργο...

Δεν αμφιβαλλω οτι ο ερωτας προεκυψε εν μερει κατα τυχη,ετσι και αλλιως η τυχη ειναι ενα μεγαλο κομματι της δαρβινικης εξελιξης...

Ομως το γεγονος οτι επικρατησε ,φαινεται οτι ισως εδινε καποια επιπλεον πιθανοτητα(εστω στα αρχικα σταδια του,καθως αυτο που ζουμε τωρα μπορει να ειναι μια μετεξελιξη της αρχικης μορφης) επιβιωσης στα ατομα που ειχαν την ιδιοτητα να ερωτευονται...Ποια ομως?Θα μπορουσα να φανταστω πολλες θετικες ιδιοτητες για καποια εμβρυικα σταδια αυτης της εμμονης και προσκολλησης,αλλα για αυτον τον ανεμο?Για αυτη τη θυελλα που θολωνει το μυαλο?

Αν τωρα προεκυψε,χωρις να εχει σχεση με αυτο καποια επιπλεον (εστω αρχικα) πιθανοτητα επιβιωσης, αυτο μου φαινεται λιγοτερο πιθανο αλλα οχι απιθανο...Ειναι εξαιρετικα πολυπλοκες οι διαδικασιες και φανταζομαι οτι μια ιδιοτητα θα μπορουσε να επιβιωσει στο περασμα των αιωνων χωρις να εξυπηρετει καποιο σκοπο,απο τυχη αν θες,ή διοτι τα ατομα που την εφεραν επιβιωσαν για αλλους λογους περα απο αυτην ...

Ομως καθως σκεφτομαι την βαθεια επιδραση που εχει ο ερωτας στον ανθρωπο,τον θεμελιωδη τροπο που αλλαζει την συμπεριφορα του,μου φαινεται ενα μεγαλης σημασιας γεγονος που δυσκολα θα ξεφευγε απο την κρησαρα της φυσικης επιλογης....

Ομως οπως και να εχει η αντιφαση ειναι τεραστια....Πως ο ερωτας περασε το τεστ της φυσικης επιλογης?....Ειναι προιον φυσικης επιλογης?Εχει καποια προηγουμενα σταδια και ποια ηταν η εξελιξη του?....Μπορω να ερωτευτω μια στειρα γυναικα η οποια δεν προκειται ποτε να μου δωσει απογονους,μια αναπηρη,μια δυσμορφη(και ας λεει ο Σοπεναουερ)....μπορω να αυτοκτονησω για εναν ερωτα,προκειται για ενα συναισθημα που κρυβει (περα απο την ομορφια) τεραστιες καταστροφικες δυναμεις....διοτι σκονταφτει στο ανεκπληρωτο,στην τρελα ή στον κορεσμο,στο ξεδιψασμα(που ειναι και το τελος του)....

Η σημερινη μορφη του(αν υπηρχαν προηγουμενες) προκειται για μια εμμονη που αν υποθεσουμε οτι ευνοηθηκε απο την φυσικη επιλογη δεν μπορω να καταλαβω το Πως ...εκτος και αν αρχικα ειχε μια αλλη μορφη,μια μορφη που ευνοουσε τη συνεχεια του οργανισμου που μπορουσε να νιωσει αυτο το συναισθημα.

Στα δικα μου ματια,χωρις βεβαια να μπορω να το αποδειξω,ο ερωτας μοιαζει σαν ενας ανταρτης ,που ξεφυγε απο τα στενα ορια της φυσικης επιλογης( η οποια αρχικα τον ειχε ευνοησει),που γελαει με την δαρβινικη εξελιξη,που χορευει μεσα στα μυαλα μας ανενοχλητος,και που ισως υποδηλωνει πως καποια χαρακτηριστικα του ανθρωπου εχουν παει πιο μακρια απο τους νομους του Δαρβινου.....

Υ.Γ.....Δεν ειναι μονο ο ερωτας.Υπαρχουν και αλλα χαρακτηριστικα που σε πρωτη αναγνωση φαινεται πως ειναι αντιφατικα με την δαρβινικη εξελιξη,ισως οι διαδικασιες ειναι εξαιρετικα πολυπλοκες για να τις συλλαβουμε ετσι απλα,ισως η φυσικη επιλογη ειναι η μονη απαντηση για τον ερωτα, ισως οχι,ισως τα πραγματα στον ανθρωπο ξεφυγαν καπως ,ισως οχι, αλλα περιμενω πειστικες αποδειξεις για ολα αυτα,υπαρχουν,και τις περιμενω απο την μονη αξιοπιστη διαδικασια,την επιστημη.Εξαλλου σε ολο το κειμενο δεν κανω κατι αλλο απο το να περιγραφω την αγνοια,τις εικασιες και την αδυναμια μου....

03/09/08

Φιλος που κατηγορει το συστημα

και το πολιτικο κατεστημενο

διορισε με μεσο τον μικρο του αδερφο στο δημοσιο...

Και εγω το ιδιο θα εκανα για την αδερφη μου αν μπορουσα

(Kαι μια καλη θεσουλα για εμενα?
Γιατι οχι?Δυσκολοι καιροι...
Εχετε για εμενα? )


Βεβαια,ειμαστε καθαρα υποκριτες

και εγω και ο φιλος μου

γνωριζουμε και οι δυο

οτι οι θεωριες ειναι καλες

αλλα ερχονται δευτερες οταν μιλα το ενστικτο επιβιωσης

ή το απλο προσωπικο συμφερον.


Ας ειχαμε τα κοτσια οταν φτυνουμε το συστημα

να φτυσουμε και μια φορα τον εαυτο μας

καθως δεν εχει και πολλη διαφορα...


Επαναστατη,ονειροπολε,υποκριτη,βλακα ,βαθυτερε εαυτε μου

27/08/08

Tα εντομα πετουν γυρω απο την λαμπα

το φως της μπερδευει τα ενστικτα τους

Ο ανδρας και η γυναικα πετουν γυρω απο τον ερωτα

ο ερωτας μπερδευει τη σεξουαλικοτητα τους...


Οχι,

σιγουρα δεν ειναι προγραματισμενοι για Αυτον...


Πισω απο το σεξ

θα ελεγε ο Σοπεναουερ

κρυβεται το δαιμονιο του ειδους

ενω ο Ντοκινς δειχνει το γονιδιο

που παλευει για την αιωνιοτητα του....


Αλλα για τον ερωτα?

Αυτον τον ανταρτη της σεξουαλικοτητας?

Αυτον τον ασωτο υιο που αποκτα αυτονομια κοροιδευοντας ?

Αποσπασθεν κομματι ενστικτου που αποκτα συνειδηση?

Τι εχετε να πειτε για αυτον?


Ο ερωτας βγαζει τη γλωσσα στη σεξουαλικοτητα

και αν αυτη ποτέ τον χρησιμοποιησε

τωρα την ξεπερνα

περα απο τη φυση

εξω απο τη φυση

φτυνει καταμουτρα αιωνες δαρβινικης εξελιξης

δεν νοιαζεται

ενδιαφερεται μονο να υπαρξει μεχρι να σβησει(Αν...)


Τα εντομα καιγονται καθως ακουμπουν την λαμπα

απομακρυνονται

και ξαναπεφτουν πανω της.


{Εσυ,εγω...ειμαστε μονοι απεναντι Του...γυμνοι...πρεπει να ασκηθουμε...πρεπει να μαθουμε...Κρατησε μου το χερι....)

17/08/08

Tους βλεπω να αγωνιουν να ανεβουν στο πιο ψηλο σκαλι του βαθρου

να αφιερωνουν τη ζωη τους για αυτο

την ψυχη τους σε αυτο

ολες οι προσπαθεις τους να επικεντρωνονται σε αυτο

και αναρωτιεμαι ...

προς τι ολος αυτος ο σπαραγμος?

γιατι ολοι αυτοι οι ανθρωποι

παιρνουν χαρα απο την πρωτη θεση?

(γιατι δεν ειναι μονο το χρημα,δεν ειναι μονο αυτο)

Τι ειναι η πρωτη θεση?

Τι εκφραζει?

Τι νιωθουν νικωντας τους συναθλητες τους?

γιατι τους γεμιζει ο πρωταθλητισμος?

Δεν νιωθουν καμια παρεξηγηση ?καμια ματαιοτητα?

Που ειναι το νοημα σε αυτο?


Παιδικη ανωριμοτητα?

Πιος θα κατουρησει πιο μακρια?

Ποιος την εχει πιο μεγαλη....?


Μπορω σε καποιο βαθμο να καταλαβω εναν ανθρωπο

που συναγωνιζεται τον ιδιο του τον εαυτο

που θεωρει προκληση να ξεπερνα συνεχως τα ορια του...

αλλα να παλευεις για να πρωτευσεις αναμεσα σε αλλους

δεν το δεχομαι

εχω υπαρξει ετσι

και ημουν ενας ξενος....


Τι περιεργο θεατρακι ειναι αυτο?

Ο ενας εχει αναγκη τον αλλον για να παρει αξια...
Ο πρωτος << θριαμβευει >> εναντι των υπολοιπων

και οι υπολοιποι εχουν αναγκη τον πρωτο ωστε να εχουν ενα στοχο...


Παντα πιστευα πως το παιχιδι ειναι χαρα,

ελευθερια,

μεχρι εκει ομως,

αυτο εδω δεν εχει καμια σχεση....


Ελαχιστοι θα νιωσουν αυτη τη σκεψη μου

αλλα νιωθω τοσο βαθια οτι εγω ειμαι ο φυσιολογικος

12/08/08

Πανηγυρι!

Οι ορδες των πουτανοβιων σαρωνουν την οδο Φυλης και το μεταξουργειο

Ανεβαινουν σκοτεινες σκαλες σε μια περιεργη παραγκουπολη

Κοριτσια με σωματα βγαλμενα απ΄τον παραδεισο

και προσωπα απ΄την κολαση που θα ελεγε και ο Χανκ...


Μεταναστες με παντοφλες

και η αστραφτερη μπαλα της disko να φωτιζει το δωματιο

Σκισμενες αφισες και καρεκλες που τριζουνε

ψυχες και σωματα που τριζουνε

σε κοκκινο φοντο....


Αλλα περα απ 'τον σπασμο των φαλλων

περα απ΄το μηχανικο ανοιγμα των ποδιων

περα απ΄τον σουρεαλισμο και την πραγματικοτητα

οι τσατσαδες

μοιαζουν να ειναι αυτες που κερδιζουν τη μαχη με την ομορφια

εχουν μια αγρια ομορφια μες στην ασχημια τους

οι πιο πολλες πουτανες απο παλια...


Aυτες οι γερασμενες υαινες

ειναι ο σκοτεινος καθρεπτης του μπουρδελου...

η συνειδηση του...

η βαθια σαν ρογχος φωνη του...

η φωνη ενος κοσμου

που τον εχουμε πεταξει στη γωνια...

μεχρι βεβαια να ξυπνησει η αναγκη...


Μοιαζει σαν μηχανικη ιεροτελεστια

Οι ορδες της αναγκης

απο μπουρδελο σε μπουρδελο

ψαχνουν αυτη που θα δεχτει το σπερμα τους

και θα τους σβησει προσωρινα

-ω παντα προσωρινα-


Δεκα τσουτσουνια περιμενουν στη σειρα

Η τσατσα διαλαλει την πραματεια

<< Τσιμπουκακι,μουνακι,πισωκολλητο,ελευθερα πιασηματα. 15 ευρω,ποιος θα μπει παιδια?>>...


"Τρυφεροτητα,δεν ακουσα τη λεξη τρυφεροτητα"

ακουγεται απο μια γωνια ο David Lawrence

<<Ω δεν πουλαμε κατι τετοιο εδω>> του απαντα η τσατσα

"Μα οι αντρες διψανε για τρυφεροτητα,πιο πολυ απο ενα μουνι ή ενα κωλο" φωναζει
ο David

<< Για αυτο ακριβως >> του απαντα η γρια γυναικα κλεινοντας του το ματι

24/07/08

Η ομορφια σου ειναι επικινδυνη

η ομορφια σου ζαλισει...

δεν θα επρεπε να υπαρχει η ομορφια σου...

Να ! κοιταξε με

τρεχω σαν το σκυλο

πισω απ΄τον κωλο σου

απ΄τα βυζια σου

απ΄τον τροπο που κουνας τα χειλια σου....

Πως νιωθεις?


Να με θελουν για το σωμα μου?

Χα! Δεν το ενιωσα ποτε...

Αυτο που για εσενα ειναι δεδομενο...


Πως νιωθεις με την ευλογια που σε φωτιζει?

Χωρις καν να προσπαθησεις σε ποθουν.

Τι επικινδυνο...

Πως χειριζεσαι τη δυναμη σου?

Την σεβεσαι?

Οχι,οχι,να μην τη σεβεσαι

να εισαι αλυπητη με τη δυναμη σου...


Φορας ενα αερινο φουστανι

και χανομαι...


Τι?

Θα ηθελες να ελεγα πως σε θελω για το μυαλο σου?

Μα το μυαλο σου πυροδοτει τον ποθο

για το σωμα σου...


Ολος σωμα

πιο μονος

φανταζομαι οτι σε ψηλαφω

εδω,

στη δικτατορια του δερματος

και των βλενογοννων σου

19/07/08

Το να υπαρχω και ταυτοχρονα

να το συνειδητοποιω....

σαν να με σφιγγουν δυο τεραστια μηχανικα χερια....

Τρομος και ασφυξια καθως σηκωνω ενα ποτηρι καφε.

****************************

Οι υπερβολικα αισιοδοξοι

μοιαζουν σαν αψυχα καρτουν...

Και οι φανατικοι απαισιοδοξοι

με κουραζουν με την σχεδον παντα παρουσα μιζερια τους....

*****************************

Στεκομαι αδιαφορος και παγωμενος μπροστα στην υπαρξη...

*****************************

Τα μεγαλα πνευματα περιγραφουν το προβλημα,

το μετουσιωνουν σε τεχνη

και αυτο θελει εξαιρετικη ικανοτητα,

μεσα απο τα βιβλια τους υπηρξε παρηγορια,

αλλα ψυχρη...

*******************************

Το ζεστο χερι ενος αγαπημενου

με ησυχαζει χιλιες φορες περισσοτερο

αλλα φυσικα λυση δεν υπαρχει....

*******************************

Θα υπηρχε αν μπορουσαμε

να επανελθουμε στην παιδικη ηλικια...

Ομως τοτε η λυση αυτοαναιρειται

καθως δεν θα ημασταν ΕΜΕΙΣ

αλλα καποια παιδια με κοινο γονιδιωμα...

********************************

Η αρρωστια αρχιζει απο τοτε που καταλαβαινεις,

απο τοτε που αρχιζεις να ΕΙΣΑΙ

********************************

Να κατασκευασω ενα οπλο

να τραυματισω το παραλογο...

*******************************

Αν με ρωταγαν τι θελεις για να εισαι ευτυχισμενος

θα ερχομουν σε πολυ δυσκολη θεση...

Θα τους ελεγα πως η ερωτηση τους ειναι ηλιθια...

Μα ακομη δεν εχουν καταλαβει?

*****************************

Με καθε εκσπερματιση κανω ανταρτοπολεμο

στον θανατο...

Ξερω βεβαια

εχει τον τελευταιο λογο

*******************************

Τον εχουμε παρεξηγησει τον θανατο

τρωγομαστε με τα ρουχα μας

πιο πολυ απ΄τον θανατο μας σφιγγει η ιδια η ζωη

05/07/08

Τον τελευταιο καιρο

εχω γινει ενα με την κουβερτουλα...

ή μαλλον πληθυντικος...

κουβερτουλες,

μια για καθε ανασφαλεια,

και ειναι δυστυχως πολλες....


Και οχι,

εγω δεν ονειρευομαι καμια

μεγαλη κολοκυθα...

Μετα το ψεμα του ερωτα

τερμα για εμενα οι ουτοπιες....


(Στη φωτο ο αδελφος μου ο Linus...)

Μπορεις να τις αγορασεις σε διαφορα μερη

η τιμη τους ειναι προσιτη

στην αρχη δεν καταλαβαινεις διαφορα

το ανθρακικο ξεγελα τον ουρανισκο και τη γλωσσα

και κατα καποιο τροπο ειναι το ιδιο δροσιστικη...


Το κακο με τις απομιμησεις της coca-cola

καθως και με πολλους ανθρωπους

ειναι η γευση που αφηνουν μετα

Μια γευση αγευστου και ψευτικου...


Πινεις αλλη μια γουλια και την πετας.....

17/06/08

Για ολες σου τις πραξεις,

τις σκεψεις,

για ολες τις κινησεις των χεριων σου

θα πληρωσεις...


Θα δωσεις λογο σε χρονο ανυποπτο

καθως γερνας ή καθως εισαι νεος

σε στιγμη που δεν το περιμενεις

αναπαντεχα

οπως αναπαντεχα ανοιγει ενα λουλουδι....


Και εδω δεν προκειται για τον νομων των ανθρωπων

αλλα του εαυτου σου...

Και απο αυτον τον ηλιο δεν προκειται να ξεφυγεις...

Και αυτος ο ηλιος ειναι το αντιστροφο

αλλα το ιδιο αμειλικτος με τον θανατο...

*********************************************

Στο σαλονι του καταστρωματος

αγκαλια με ποιηματα

μπροστα η τηλεοραση με καποιο talk show

διπλα μια παρεα τριων ομορφων κοριτσιων

με τις ατελειωτες συζητησεις τους.

Η τηλεοραση μαζι με τα αψυχα γελια των κοριτσιων

δημιουγουσε εναν ομοιομορφο θορυβο

τοσο το καλυτερο για τα ποιηματα που διαβαζα...

Ωσπου ξαφνικα

<< Καποιος σοφος,δεν θυμαμαι ποιος εχει πει πως προερχομαστε απο τον πιθηκο αλλα υπαρχει και μια αλλη θεωρια της μεγαλης εκρηξης ,και μια αλλη που δεν θυμαμαι...>>

<<Απ΄τον πιθηκο?Μα πως γινεται? Αποκλειεται,και πως υπαρχουν ακομα πιθηκοι? Το φανταζεσαι να προερχομαστε απο εκει??Χα,χα...>>


Η συζητηση εληξε ευτυχως γρηγορα....

ξανανοιξαν τα cocmopolitan τους..

Θυμηθηκα και τον παππου μου,

ουτε αυτος μπορει να ηξερε πολλα επι του θεματος

αλλα αυτος ειχε ψυχη

και σκεφτηκα

πως θα προτιμουσα να αυνανιστω

σε μια βρωμικη τουαλετα

μπροστα σε πολυ κοσμο

παρα να πηδηξω αυτα τα χαζοχαρουμενα κινουμενα σωματα
....


Και ηταν ωραιες στην αρχη γαμωτο

ηταν ωραιες....

10/06/08

Περιστρεφεται γυρω απ΄τον εαυτο του

και εχει παραιτηθει

κυλιεται σε ενα μοναχικο δωματιο

και του φταιει ολο το συμπαν

και δεν του φταιει τιποτα...

Οταν ειναι καλα

ή οταν ειναι ασχημα

διαβαζει μεγαλους συγγραφεις

και νομιζει

οτι επικοινωνει μαζι τους,

νιωθει ξεχωριστος

δεν καταλαβαινει(ακομα) την παρεξηγηση


Καφες...

τσιγαρα....

μεγαλειο...

επαρση...

θανατος...

τιποτα...


Αλλοκοτα αποκομμενος

με κοπο συναναστρεφεται...

εξευτελιζεται...

φοβαται..

δεν ειναι ηρωας....


Ακριβως απεναντι μια γρια

γριζα και ασχημη

σκυμμενη απ΄τη μοναξια

κρεμεται ολη μερα στα καγκελα

και παρατηρει τα αμαξια που παιρνουν...


Κλεινει τα παραθυρα να μην τη βλεπει


*******************************************


Ξυπνω

μα δεν θελω να σηκωθω

θα αρχισουν παλι αυτες οι σκεψεις

τελοσπαντον

τωρα εχω φτιαξει ενα καφε οπως τον πινω

ξερεις

σκετο

απλα κοκκοι που ανακατευονται με την πιεση της βρυσης

(και εκει φυγοπονια!)

παντως το σιγουρο ειναι οτι

μου λειπεις

μου λειπουμε

Ουτε να εκφραστω δεν μπορω

μα πως να το πω καλυτερα...

Βραδιασε

η γρια ειναι ακομα απεναντι

Κοιτά χαμηλα προς το δρομο

ακινητη

ωρες

δεν νομιζω οτι κοιτα τιποτα το συγκεκριμενο

η ματια της ξενη.

Kαι αν υπαρχω

και αν εχω καποιο προσωπο

αν...

τοτε δεν θα ηταν το ιδιο

χωρις τις νυχτες που καιγομουνα μαζι σας

Αποφευγω να την δω απο κοντα...

Οταν βλεπω μια αφισα για καποια συναυλια

ξερω που δεν θα παω την συγκεκριμενη ωρα και μερα...

Ποναω με τον τροπο και την ταχυτητα που φευγει η μαγεια(ειδικα οταν ερχεται πια τοσο δυσκολα)...


οταν νιωθεις πως δεν ηταν και αυτο παρα μια παρεξηγηση...


Ωστοσο σαν μακρινος παρατηρητης την απολαμβανω

σαν να χαζευω ενα τριανταφυλλο

κρατωντας <<κατι>> μεσα μου...

κατι που εχει σχεση μονο με τη φαντασια

κατι που με συνδεει με τον ανυπαρκτο κηπο του Wells

και ειναι μονο δικο μου.

Επανασταση

H Οφηλια δεν παντρευεται το κρυο ποταμι

και τα παιδια της Μηδειας ζουνε ακομα,

(χωρις τον ερωτα της μανας τους)

παιζουν γελωντας στην αυλη...

Ο Τριστανος και ο Ρωμαιος δημοσιοι υπαλληλοι

σε διπλανα διαμερισματα καποιας πολυκατοικιας

και η Ιουλιετα και η Ιζολδη

ειναι γριες με εγγονια και τους ξεχασαν....

Η Λοττε αναζητα τον Βερθερο

καθως αυτος πηδα αμεριμνος καποια αλλη

διαβαζοντας Ομηρο...

και ο Νεμορινο μεθα με κρασι χωρις ομως σκοπο....

Ο ματωμενος γαμος γινεται ενα παραμυθι για παιδια

και το μαχαιρι του Οθελλο καθαριζει πορτοκαλια....

Ο Περλιμπλιν και ο Συρανο

καινε τα ερωτικα τους γραμματα

και ο Δον Ζουαν μεταλαμβανει θεια κοινωνια ζητωντας συγχωρεση...

Το αηδονι του Ουαιλντ σε κλουβι

και η Σαλωμη του σε παρθεναγωγειο

Ο ερωτας δεν ειναι ανικητος

και οι ψυχιατροι βγαινουν στην ανεργια....

Το συμπαν γυριζει αναποδα

ή σταματα να γυριζει

και εμενα

<< ενα κρυφο δακρυ >>

δεν κυλησε ποτε στα ματια μου....

07/05/08

Moναξια.

Ελλειψη.

Η καρδια

καπως συνηθιζει,

δειλα,

αυτοι που δεν πειθονται

ειναι οι βλεννογονοι

06/03/08

Καμμενο μυαλο,

καμμενο χερι μεσα απο γαντι

το ακουμπω κρυφα στην επιφανεια των ψυγειων

καθως δουλευω

και ηρεμω....

Ωστοσο μπορεις να εισαι χαρουμενος

ακομα και μετα απο μια κουραστικη μερα

σου αρκει να την βλεπεις στο ταμειο

και την κατι απο ονειρο ομορφια της,

δεν ειναι τοσο οτι σου σηκωνεται

οσο οτι σου φτιαχνει την ημερα

η σπιρταδα και ο τροπος που κουνα τα χερια της......


Σε πλησιαζει και σε ρωτα

<< Γιατι τετοια χαρα?Γαμησες χθες?>>

<<Οχι δεν ειναι αυτο>> απανταω

αλλα δεν της εξηγω τιποτα παραπανω

**********************************************

Αισθανεσαι τυχερος

σημερα ο θεος εριξε ενα ηλιθιο χαμογελο και σε εσενα

κανεις βαρδια με τον καλο προισταμενο

τι αλλο θες,

κανεις βαρδια με την ομορφη ταμια,

τι αλλο θες,

η θερμοκρασια εξω αγγιζει το μηδεν,

και δεν πατα το ποδι του πελατης

τι αλλο μπορει να θες,

εδω δεν προκειται για ηλιθιο χαμογελο

εδω τον κλεβεις το θεο

τον φτυνεις καταμουτρα με την απιστευτη τυχη σου

************************************************

Παρατηρω πολυ προσεκτικα τους προισταμενους

τα ματια αδυναμων οντων που τα φορτωνουν με εξουσια

καθως αυτη τα εξευτελιζει

ποσο το δικο μου << μαλιστα κυριε>>

ειναι πολυ πιο ευκολο

πολυ πιο απλο απο τη δικια τους διαταγη

απο τη δικια τους θεση

η εξουσια εκθετει ολες τις αρρωστες πλευρες σου

η εξουσια ειναι προβολεας των αναπηριων σου

χαιρομαι που δεν εχω εξουσια

πολλες φορες ουτε καν πανω μου

λεω ενα << μαλιστα >> και ξεμπερδευω....

Λυπαμαι τους προισταμενους που γελοιοποιουνται

και θυμαμαι τον αγαπημενο μου συγραφεα

να μου λεει ποσο πιο δυσκολο ειναι για εναν ανθρωπο

να αποτελει αντικειμενο του ερωτα καποιου αλλου

σε συγκριση με το να ειναι ο ιδιος ερωτευμενος....


Μετα απο καιρο καταλαβαινω ποσο πιο ανωδυνο

και ευλογημενο ειναι

να εισαι Βερθερος

να εξευτελιζεσαι και να καταστρεφεσαι

ακολουθωντας ενα παθος

παρα να εχεις στα αγαρμπα κια χωριατικα χερια σου

την καρδια ενος αλλου ανθρωπου....


***********************************************

Το βουτυρο που λιωνει σιγα σιγα στις φριτεζες

κανωντας διαφορους σχηματισμους

καναλια και καμπυλες

ονειρα και γαλαξιες

εχει κατι απο τελειοτητα

κατι απο εκεινη την ανατολη στην Πραγα

κατι απο εκεινο τον κηπο των παιδικων χρονων

που παλευει να κρατησει η μνημη

κατι απο υφος Μπουκοφσκι

ή Δημου.....

25/02/08

Δεν ειναι λιγες οι φορες,

το βραδι,

ξυπναω τη Γεωργια

ζητωντας καποια παρηγορια,

στην τρυφεροτητα,

μια αγκαλια.

Φοβαμαι.

Οσο μεγαλωνω

τοσο πιο πολυ η αιτια του φοβου

ολο και πιο πολυ θολωνει

γινεται περισσοτερο απροσδιοριστη

ολο και πιο πολυ δεν υπαρχει καν αιτια

μονο φοβος.

28/01/08

Eχω χρονια να μαγευτω

και η καλη νεραιδα

δυσκολα

θα με αγγιξει ξανα με το ραβδακι της…


Όχι, η αναπηρια μου

δεν με εχει κατακλυσει ολοκληρωτικα

μπορω ΕΠΙΘΥΜΙΑ να νιωσω

και αλλα πολλα

αλλα η κατασταση

της πληρους παραδωσης…

αλλα η κατασταση

της τρελας για καποια

δεν υφισταται πια…


Πιστος( σε καποιο θεο)

ή ερωτευμενος

ένα και το αυτό

λατρεια σε ψευδαισθηση

τελεια εξαρτηση

που ζηλευω

καθως θελω

( ποιος δεν θελει να μαγευτει

ποιος αιωνια δεν το αναζητα?)

αλλα δεν μπορω

δεν ειμαι πια ετσι,

κατι περιεργες αμυνες με ηλεκτριζουν

όταν πλησιαζω σε αυτό….


Και χωρις μαγεια

ζω την εκσταση

και χωρις μαγεια

αγγιζω και σκεφτομαι αθανασιες

και χωρις μαγεια φτανω στη νιρβανα

ανακαλυπτωντας μια άλλη πια μαγεια,

από την άλλη,την πιο γιηνη πλευρα


********************************

Aυτο βεβαια δεν σημαινει

οτι δεν βιωνω ενωση,αγαπη,ποθο

υπαρχουν κορυφες ακομα

κορυφες που νιωθεις ΕΝΑ

απλα εχει πεθανει ο Βερθερος....

Οπου βρισκω ομορφια

προσπαθω να της δωσω νοημα

και μεσα εκει να βρω το απολυτο

***************************************

Χα!

Θυμαμαι τα χρονια της μαγειας

τα τελευταια ματια που με εκαναν

να χασω τα παντα γυρω μου

τι απελπιδες προσπαθειες εκανα

για να διαλυσω αυτα τα μαγια

για την απομυθοποιηση

Την φανταζομουν στις πιο περιεργες φασεις

στην τουαλετα να κανει την αναγκη της

να σκουπιζεται

το σωμα της που στο τελος της ημερας μυριζει

το στομα της,τα ουλα της,τα δοντια που καρφωνονται στα ουλα

τα ουρα,τα σαλια της

Προσπαθουσα απεγνωσμενα να σωθω

αλλα το μονο που καταφερνα ειναι

να νιωσω ακομα πιο γελοιος

πιο τιποτα

μπροστα σε αυτο που με συγκλονιζε

25/01/08

Τεσσαρων ετων

σχεδιαζα για μερες να σπασω την οθονη

ωστε να μπω

μεσα στο μαγικο της κοσμο

θυμαμαι ακομα την αισθηση

να παιρνω κρυφα την πετρα απ'το δρομο...

αργοτερα ηρθαν αλλα,

σχεδια για μια μηχανη,

καποιο ταξιδι,

η κατακτηση μιας γυναικας,

και ενας αμετρητος ακομα καταλογος...

τα περισσοτερα χωρις αποτελεσμα

Eκπορνευα το αντικειμενο καθε επιθυμιας

διψωντας για νοημα...

στο τελος σχεδον παντα εγκατελειπα

απο αδιαφορια


Το χαρακτηριστικο ειναι

πως καθε φορα ,κατι μεσα μου

φροντιζε να ανακαλυπτει ενα ονειρο

φαινεται το ειχα αναγκη

να επιθυμω κατι

καποιο ενστικτο

να επινοω

να πιανομαι απο μια ιδεα

να υπαρχει κατι για να μπορω να συνεχιζω

ολοι εχουμε αναγκη το ονειρο

αλλα αυτη η αναγκη ενος σκοπου

σαν καταλοιπο παιδικης ηλικιας με βασανιζει...


Να ζεις τυχαια

ποσο δυσκολο ειναι

-οχι χωρις να δινεις νοημα-

να μην βυζαινεις κανενα δαχτυλο

να χαιδευεις τα μαλλια της και να μην σκεφτεσαι τιποτα

να αναπνεεις τον κρυο αερακι και να μην σκεφτεσαι τιποτα...

20/01/08

Χορδες μνημης

δυαδικου συστηματος

ερωτας-θανατος

και αντιστροφα

καθε μοριο μου

χορδες

καθως σαρωνω την εξεταστικη λαμπα της πραγματικοτητας

καθως την φερνω ολο και πιο κοντα στο δερμα μου

14/01/08

Στο << δεκα >>

η μουσικη της Καραινδρου

δινει μια απεραντη νοσταλγια

και τα ματια της Δεσποινας ( Μαρια Πρωτοπαππα )

μια επαφη με το απολυτο

Καποια επανασταση...

Επειδη πολυς λογος γινεται τελευταια

για κατι emo,

καγκουρες

και πιτσιπιτσικαμπουρες...

εντελει δεν με ενδιαφερει πως τους λενε

ηταν παντα οι ιδιοι

δεκαετιες

αιωνες τωρα

με διαφορετικα ονοματα

ανθρωποι που προφασιζονται μια διαφορετικοτητα

πετυχαινοντας μονο την ομαδοποιηση....


Βραζουν ολοι στο μεγαλο καζανι

αυτων που ανηκουν

και,οχι,δεν τους λυπαμαι καθολου

ειναι γελοιο και ευκολο να χαιδευεις αυτια

και θα ειμαι σκληρος με τους βολεμενους

καθε ομαδα μια χαρα ξεκουραστα τα περνα στο ζουμι της

ειτε αυτη λεγεται δηθεν αριστερα νεολαια

δεξια νεολαια

πανω κατω νεολαια

πισω μπρος νεολαια

ειτε κομμα

ειτε θρησκεια

καθε ομαδα ενας αραχτος καναπες

για παραιτημενους

για ματια που δεν καινε....


Στρεφω το βλεμμα μου

σε καποιον

-καποιος θα υπαρχει-

μόνο, πανω απο ενα γραφειο

σκυβωντας στο φως ενος πορτατιφ

ή αντιμετωπος με το σκοταδι

καθως αγκαλιαζει το μαξιλαρι

να κοιτα καταματα την πραγματικοτητα

ξανα

και ξανα

και να επαναστατει καθε στιγμη που περνα

νιωθοντας την ελευθερια που κερδιζει

δευτερολεπτο με το δευτερολεπτο

μερα με τη μερα

σαν σκληρο

μα και γλυκο ανατριχιασμα

στο μοναχικο δερμα του

31/12/07

Eχω ενα δεκαλεπτο για να ξεκινησω

καθομαι απεναντι

στα starbucks

πινοντας εναν παραξενο καφε

κουβαλωντας στην τσαντα παντα ενα αγαπημενο βιβλιο

για συντροφια,

τον τελευταιο καιρο

ποιηματα του Τσινασκι...

Οταν ξεκινησω δουλεια

θα εχω τοποθετησει το βιβλιο

μπροστα μπροστα στον φοριαμο

να το βλεπω στο διαλλειμα

ειναι μεγαλη παρηγορια.....

**********************************

Αυτο τον καιρο δεν φευγει απο το μυαλο ο Κυριλλοφ

-απο πολλες αποψεις αδερφος-

να βγαζει τη γλωσσα του στο συμπαν....

***********************************

Λιγες ωρες πριν αλλαξει και αυτος ο χρονος

τα περισσοτερα σπιτια ειναι τωρα στολισμενα

και υπαρχει χαρα

και καλα κανει που υπαρχει

ωστοσο το ιντερνετ καφε

ειναι γεματο απο παιδια-WOW

και αυτα καλα κανουν

******************************

Γιορτινες μερες....

πολλοι θα ξανασκεφτουν ποσο σημαντικη ειναι η αγαπη

(για λιγο,εστω και σαν εθιμο...)

αλλα κατι ειναι και αυτο

29/12/07

H μοναξια

και η μνημη

να σου τρελαινουν το μυαλο

να εισαι μεσα στο παπλωμα

και να ζεσταινεις συνεχως

τα χερια και τα ποδια σου

για να μην σε αποσπα κανενα σωματικο σημειο

*********************************

Προσπαθω για αξιοπρεπεια

αλλα το να εισαι ερωτευμενος και αξιοπρεπης

ειναι ενα πραγμα που ποτε δεν καταφερα

*********************************

Συζητουσα με ενα φιλο

απο την Παλαιστηνη

- << Και πως γινεται,

δεν ενιωθες αρκετο φοβο

να ερθεις στην Ελλαδα μονο με μια βαλιτσα

χωρις χρηματα

χωρις να γνωριζεις ουτε μια λεξη στα ελληνικα

χωρις να γνωριζεις κανεναν? >>


- << Φοβο?Οχι φοβο,

Οταν ερχεσαι απο το μηδεν

δεν μπορεις να φοβηθεις

και το ελαχιστο που θα βρεις

σου φαινεται σαν τα παντα>>

******************************

Παλι αυτα τα παιδια με το WOW διπλα

βασικα τα νιωθω

και εγω

δεν πολυγουσταρω την πραγματικοτητα....

*******************************

Πραγματικοτητα!!

Αχ πραγματικοτητα....

Σφιγγω το στρωμα

το σεντονι

το μαξιλαρι

χανομαι

με ενα μπουκαλι

καπου καπου δακρυζω


ή γελαω.....

26/12/07

Οδηγω ακουγωντας ραδιοφωνο της εκκλησιας

οχι δεν εχω κανενα υφος σνομπ καθως το ακουω

απλα μελετω τη σκεψη τους

ειναι βεβεαια κουραστικο

οπως οταν ακουω λογο κνιτη....


********************************************

Ο αθεος δεν μισει τους πιστους

ουτε αισθανεται πιο σημαντικος απο αυτους....

απλα ειναι καποιες στιγμες...

νιωθει σαν τον πεινασμενο που κοιτα πισω απο το τζαμι τους χορτατους

σαν τον αστεγο που βλεπει

τον οικογενειαρχη να παρκαρει το αμαξι και να μπαινει σπιτι του

(και τρελενεται με τον ηχο των κλειδιων,τρελενεται!)

λαχταρα τη ζεστασια ολων αυτων

αλλα ξερει οτι και να θελει

δεν μπορει να πιστεψει


ο αθεος κρυωνει

ειδικα τις νυχτες

αλλα ενα χερι μπορει να τον ζεστανει

πιο αληθινα απο οποιονδηποτε αλλον

*******************************

Οταν μεθω σκαρωνω κατι ηλιθια στιχακια

με ηλιθια ομοιοκαταληξια

που την αλλη μερα τα σκιζω με απεχθεια

Να χθες σκεφτομουνα τα παθη μου

και ξυπνωντας βρηκα γραμμενο αυτο το χαρτακι με τα γραμματα μου....


<< Να φαω μεχρι να σκασω

για να ξεχασω!!για να ξεχασω!!


Να πιω για να μεθυσω

μα πως αλλιως να ζησω!


Να αγγιξω και αλλο δερμα

ως της ηδονης το τερμα!


Να κανω και ενα μαυρο

αραγε θα υπαρχω αυριο??

θα υπαρχω αυριο?>>


Ετσι παιζω με τον ηλιθιο εαυτο μου

Και τι αλλο να κανω?

25/12/07

Πρωτη φορα που περνω γιορτες τελειως μονος

η μοναξια βεβαια δεν ειναι κατι καινουργιο

αλλα να μην εχεις ενα χερι διπλα σου

ενα προσωπο

την κανει παραξενα αιχμηρη...

*******************************************

Εκανα δωρο στον εαυτο μου το << ταξιδι>> του Σελιν

Περασα ωρες σπιτι με το να το κοιτω και να το φλερταρω απο μακρια

Δεν εχω ακομα το κουραγιο να το αρχισω

ελπιζω να μην με απογοητευσει....

********************************************

Στο βιβλιοπωλειο εδιναν δωρεαν το δοκιμιο << η τεχνη της αναγνωσης>>

δεν θα αναφερω το ονομα του συγγραφεα

ομορφο κειμενο

αλλα σε μερικα σημεια

εξοργιστικο για καποιον που βλεπει την αναγνωση ενος βιβλιου

σαν μια ερωτικη στιγμη

ο συγγραφεας προτεινει πως ΔΕΝ πρεπει να διαβαζουμε

εχοντας πιει αλκοολ γιατι θολωνει την κριση μας

καθως επισης οτι δεν πρεπει να διαβαζουμε ξαπλωμενοι....

Τι αλλο θα ακουσω!

δε λιγο θα μας δωσουν guidelines για το πως θα πηδιομαστε

******************************************

Κριμα γιατι ο ιδιος εχει μεταφερει καταληκτικα καποιους στιχους του Λορκα....

******************************************

Να βρω ενα ατομο να με γοητευσει

το ιδιο ακατορθωτο με το να κοιμηθω ησυχα ενα βραδυ..

ισως ειναι μια προσωπικη αναπηρια

εχω σταματησει να γοητευομαι

ή γοητευομαι παρα πολυ δυσκολα πια.

Εχει πια να συμβει αρκετα χρονια τωρα....

Δεν αρνουμαι οτι η ομορφια με παραλυει

για λιγο ομως

μεχρι να ξεμευθυσω

ψαχνω για κατι πιο βαθυ

με διαρκεια

αλλα που σεβεται την εκσταση

***************************************

Το παραλογο αλλαζει τον ανθρωπο

πιο πολυ και απο δεκα ζωες μαζι

***************************************

Κατηγορω τον εαυτο μου για πραγματα

που θα επρεπε να αλλαξω

αλλα δεν θελω

ή δεν εντελει δεν μπορω...

Δυσκολα βρισκω καποια στιγμη της ζωης μου

και αυτην πριν πολλα χρονια

που να προσεχα την εξωτερικη εμφανιση μου.

Ντυνομαι με φαρδια ακομψα ρουχα

χωρις ιχνος ενδιαφεροντος

δεν προσεχω τα κιλα μου

και αυτο με θλιβει.

Η επιφανεια ξερω ειναι σημαντικη

και ειναι βασικο στοιχειο του ερωτισμου

αλλα δεν ξερω τι συμβαινει

και χωρις ιχνος υπεροψιας

αδιαφορω

*******************************

Ειμαι σε ενα ιντερνετ καφε

και το πιο ηλιθιο ειδος του πλανητη

τα 15χρονα αγορια εννοω( ημουν και εγω και γνωριζω )

παιζουν μανιωδως WOW....

Ωστοσο μενω διπλα τους

ειναι η μονη συντοφια για αποψε

και για αυριο

και για μεθαυριο....

23/12/07

Αγοραζα καθε πρωι

εισιτηριο για το λεωφορειο

απ'τον ιδιο υπαλληλο σε ενα κιοσκι

Καθε μερα με εκλεβε κατα πεντε λεπτα

και καθε μερα τον αφηνα


Δεν ξερω γιατι τον αφηνα

ισως γιατι ηθελα να βλεπω τα ματια του

τη στιγμη που παρανομουσε

τον παρατηρουσα και το χαιρομουνα

ισως πιστευε πως δεν εχω καταλαβει τιποτα

αλλα σιγουρα η κατασταση ηταν πολυ ενδιαφερουσα

και ξεκινουσε καλα η μερα μου

αλλα δεν ηταν μονο αυτο

μου ειχε κινησει ιδιαιτερα το ενδιαφερον

ο τροπος που χειριζοταν αυτη την απειροελαχιστη εξουσια που του δινοταν

δηλαδη το να κοβει εισητηρια

καποιες φορες εδινε προτεραιοτητα σε γνωστα του ατομα

αλλες φορες εκανε πως δεν ακουγε

και αλλες επιτηδες καθυστερουσε

ωστε να εχει την ευχαριστηση να σε βλεπε να χανεις το λεωφορειο.


Ο ανθρωπος δυστυχως βγαζει την αρρωστια του

οποτε μπορει

και την ξερνα πανω στους αλλους

ειδικα αν του δωσεις εξουσια

και αυτο ηταν ενα μεγαλο μαθημα

που το πηρα απ΄τον αγαπημενο μου αυτον υπαλληλο

21/12/07

Θα ηθελα να τελειοποιηθει

μια αδιαφορια

ή καλυτερα μια αδιαφορια με υφος

εχω κουραστει να ειμαι θυμωμενος

και το βραδυ να φοβαμαι

πολυ

περιμενοντας με τις ωρες να αποκοιμηθω

ισως χρειαζεται και αλλο χρονο

για να ερθει η αποσταση

με την επιθυμια

και τον θανατο

Δεν λεω κατι καινουργιο

δεν νιωθω κατι καινουργιο

11/12/07

Mε εστειλαν να βγαλω ενα βιβλιαριο

ηταν ντυμενη οπως επρεπε

να ειναι ντυμενη μια τραπεζικος υπαλληλος

οι εκφρασεις του προσωπου της μαρτυρουσαν καποιο στυλ

και οπωσδηποτε ηταν ομορφη

αρκετα ομορφη για την ηλικια της

σε περιπτωσεις αναμονης

καθομαι αναπαυτικα στην καρεκλα

με σταυρωμενα χερια

με γυρτο το κεφαλι

κοιτωντας πλαγια καπου χωρις σημασια

αλλα τωρα δεν μπορουσα παρα να ριχνω αμηχανα κλεφτες ματιες

τα χειλη της

δυο απλες γραμμες

και το στηθος της να διαγραφεται καθαρα μεσα απο το λεπτο ζιβαγκο

τα ποδια δυο ραγες που καταληγουν στον προορισμο

ολα ομορφα

αλλα το προσωπο μου ξαφνικα αλλαξε

οταν ειδα τα χερια της

οχι βεβαια γιατι φορουσε βερα

αλλα σε αντιθεση με το συνολο

προδιδαν την αισθητικη...

εχω μια παραξενη ιδιοτροπια με τα χερια

ισως ειναι το πιο ερωτικο σημειο για εμενα

περα απ΄το υφος που μπορει να εχουν οι κινησεις

τα καλοσχηματισμενα δαχτυλα με μαγευουν

ετσι λοιπον

ξαναεγειρα το κεφαλι

σκεπτομενος πως δεν εχω μπροστα μου

παρα μια απλη υπαλληλο τραπεζης


*************************************************

Να διαβαζω με τις ωρες τον αγαπημενο μου Ντοστογιεβσκι

ή να κλεινω οχταωρο φτιαχνωντας κλαμπ σαντουιτς

ή να παω στο φεγγαρι

ολα αυτα μου φαινονται καπως ιδια

και ετσι τα βιωνω

δεν εχω παει βεβαια στο φεγγαρι

αλλα ολες οι ενδειξεις αυτο δειχουν

ολα μοιαζουν περιεργα

για αυτον που καπως καποτε ειδε το παραλογο

ή το χαιρετα στο καθρεπτη καθε μερα που ξυπνα

και αν τα αλλαζει με τον καιρο

το κανει χωρις σκοπο

ταιζει την περιεργεια του

τυχαια

και αδιαφορα

************************************************

To παραπανω βεβαια δεν σημαινει

πως ο ανθρωπος που ειδε το παραλογο

δεν πιστευει στη χαρα

ή δεν ενθουσιαζεται

ή δεν παιζει

απλα

κατανοει την παρεξηγηση

που υπαρχει σε πολλες εννοιες

και την βαθια ομοιοτητα τους

ως προς εκεινον

*******************************************

Τι ειπα?

Να φτιαχνω κλαμπ σαντουιτς

Ναι...

Πρεπει να εισαι γρηγορος

πολυ γρηγορος

ειναι υπεροχο

οταν το κανεις με ενταση

ειναι υπεροχο

επειδη το μυαλο στερευει

και τα χερια μπαινουν στον αυτοματο

καθως κοιτας την υπεροχα ομορφη ταμια

που χαμογελα υποχρεωτικα σε καθε βλακα

και θυμασαι λιγο το << Φρανκι και Τζωνυ >>

και θες να σταματησεις να τη σκεφτεσαι

και νιωθεις γελιος που

για ακομα μια φορα

πεφτεις στα διχτυα της ομορφιας

06/12/07

Ξαναδιαβαζω κειμενα του μπλογκ

Αναρωτιεμαι,

εκτιθεμαι αρκετα?

εκτιθεμαι χιλιες φορες πιο πολυ

απ΄το να εβαζα μια γυμνη φωτογραφια μου?

ποσο γυμνος ειμαι?

Η γυμνια ειναι αναλογη με το ποσο υπαρχω....

Σε λιγα κειμενα ανακαλυπτω στομφο...

ηλιθιοτητα?

ναρκισσιμος?

Οτι και να ειναι κυνηγω το ψευτικο με τη μυγοσκοτωστρα

δηλαδη σβηνω.....

Θα ηθελα να τα αφησω

να μου θυμιζουν τις παγιδες που επεσα...

αλλα δεν τα αντεχω

05/12/07

Απαιτω απ'τον εαυτο

οπου και αν ειναι

να ειναι λογικος

(εγω δεν μπορω,δεν θελω)

εντελει καποιος

πρεπει να ειναι λογικος

αλλιως δεν μπορει να συνεχιστει....

*********************************************

και αυτη η επιθυμια

που ποτε δεν συμβαδιζει με την γαμημενη πραγματικοτητα

μετα απο καθε ακυρωση

θελω καρφωσω μια σφαιρα στο κεφαλι μου

ή να ξεσπασω σε γελια με το παραλογο

μεχρι τωρα κανω το δευτερο

οχι βεβαια γιατι ειναι πιο ανωδυνο


*********************************************

τουλαχιστον οσο περνα ο καιρος

μειωνονται οι τυψεις

πρεπει καποτε να αποτιναξω αυτην την αρρωστη ηθικη

που και εγω εχω κληρονομισει

καθε ηθικη απο τη φυση της ειναι αρρωστη

καθε επιθυμια αγία ( εταιρα? αχ wilde )

και καθε λογικη ειναι λογικη

ενας τροπος να ζουμε

30/11/2007

<< Η αγαπη ειναι οτι πιο σημαντικο υπαρχει >>

ειπες....

Βιαστηκα αμηχανα να συμφωνησω...

Λες αληθειες οταν κοντευει θανατος...


Ετσι παντα συνεβαινε

καπου εκει κοντα

αν και αργα

ή ακριβως επειδη ειναι αργα

παραμεριζουν οι εννοιες...

βλεπεις....

Και θες να το πεις

να προλαβεις να το πεις

να το ακουσεις

να το ακουσω.


Ο θανατος ειναι το πιο σπουδαιο γεγονος

στη ζωη ενος ανθρωπου

και το πιο εφημερο στις ζωες των αλλων


Και η αγαπη...

σιγουρα θα συμφωνησω μαζι σου

αλλα δεν φτανει

και δεν αρκει

ουτε για να ζησεις

ουτε για να πεθανεις

ουτε καν για να βρεις τη δυναμη να σηκωσεις

ενα ποτηρι νερο...

22/11/07

Σιγουρα η μοναξια χτυπα

πρωτα το σωμα.

Και απο το σωμα

τα δαχτυλα

την νιωθουν διπλά.

21/11/07

Eιμαι ολος

σωμα

και επιθυμια

απεναντι στο χρονο.

****************

Εμαθα την τεχνη

να τον νικω

σε καθε σπασμο

****************

Αγγιζω και

φαντασιωνομαι

αθανασια

16/11/07

Το παιδι παιζει με την πλαστικη του μπουλντοζα

μεχρι να βαρεθει

μια δυο μερες και μετα την βαζει στην ακρη

περιμενοντας το επομενο παιχνιδι

απ΄τον πατερα του

που εχει αρχισει και ξενοπηδαει

καπως να γεμισει την ανια του

με κατι καινουργιο και αυτος

το εργοστασιο καθε λεπτο γεμιζει γυαλινα μπουκαλια

με μπυρα

για να τα αδειασουν καποιοι

και μετα να τα ξαναγεμισει

για καποιους αλλους που θα τα ξανααδειασουν

και ετσι με εναλλαγες και κυκλους

γυριζει αυτος ο πλανητης....

το παθος

ο οποιοσδηποτε ενθουσιασμος

η επιθυμια

καταδικασμενα

πριν ακομα γεννηθουν

και το μονο που μενει

να τρεφει την καρδουλα μας

ειναι αυτο που δεν εχει γινει

και οχι αυτο που γινεται

να διψαμε για ανεκπληρωτο

και ταυτοχρονα να το καταριομαστε

τι περιεργη

και

ασχημη

ανωμαλια ειναι αυτη

να μας ελκυει μονο το μυστηριο και η φαντασιωση

και οχι η πραγματικοτητα

να μας ελκυει η σφαιρα του απιαστου

να χασμουριομαστε με το χειροπιαστο

και ποσο γελω με τους

μωροαισιοδοξους

που λενε

και πιστευουν

πως η ζωη ειναι τοσο ομορφη

επειδη καποτε τελειωνει

και η χαρα τοσο υπεροχη επειδη υπαρχει η λυπη

τι μπουρδες ειναι αυτες

δηλαδη γιατι να δεχτω

δεν καταλαβαινω

τον θανατο

ή την λυπη ως κατι εν δυναμει θετικο

ποτε δεν θα το κανω....

η ομορφια ειναι ομορφια

και δεν χρειαζεται καμια ασχημια για να επιβεβαιωθει

αλλα αυτο δεν με παρηγορει

ή αλλιως

δυσκολα βρισκω κατι πια

να με παρηγορει

Tα κρουασανακια

τα χορτοπιτακια

και τα τοστακια της ορκομωσιας.

Πιτσακια δεν....

αλλες φορες ειχαν και ηταν πεντανοστιμα


Τα αγορακια με τα κουστουμια (και εγω μεσα)δεν θα τα βαλω

ουτε τα κοριτσακια με τις τουαλετες