Saturday, July 19, 2008

19/07/08

Το να υπαρχω και ταυτοχρονα

να το συνειδητοποιω....

σαν να με σφιγγουν δυο τεραστια μηχανικα χερια....

Τρομος και ασφυξια καθως σηκωνω ενα ποτηρι καφε.

****************************

Οι υπερβολικα αισιοδοξοι

μοιαζουν σαν αψυχα καρτουν...

Και οι φανατικοι απαισιοδοξοι

με κουραζουν με την σχεδον παντα παρουσα μιζερια τους....

*****************************

Στεκομαι αδιαφορος και παγωμενος μπροστα στην υπαρξη...

*****************************

Τα μεγαλα πνευματα περιγραφουν το προβλημα,

το μετουσιωνουν σε τεχνη

και αυτο θελει εξαιρετικη ικανοτητα,

μεσα απο τα βιβλια τους υπηρξε παρηγορια,

αλλα ψυχρη...

*******************************

Το ζεστο χερι ενος αγαπημενου

με ησυχαζει χιλιες φορες περισσοτερο

αλλα φυσικα λυση δεν υπαρχει....

*******************************

Θα υπηρχε αν μπορουσαμε

να επανελθουμε στην παιδικη ηλικια...

Ομως τοτε η λυση αυτοαναιρειται

καθως δεν θα ημασταν ΕΜΕΙΣ

αλλα καποια παιδια με κοινο γονιδιωμα...

********************************

Η αρρωστια αρχιζει απο τοτε που καταλαβαινεις,

απο τοτε που αρχιζεις να ΕΙΣΑΙ

********************************

Να κατασκευασω ενα οπλο

να τραυματισω το παραλογο...

*******************************

Αν με ρωταγαν τι θελεις για να εισαι ευτυχισμενος

θα ερχομουν σε πολυ δυσκολη θεση...

Θα τους ελεγα πως η ερωτηση τους ειναι ηλιθια...

Μα ακομη δεν εχουν καταλαβει?

*****************************

Με καθε εκσπερματιση κανω ανταρτοπολεμο

στον θανατο...

Ξερω βεβαια

εχει τον τελευταιο λογο

*******************************

Τον εχουμε παρεξηγησει τον θανατο

τρωγομαστε με τα ρουχα μας

πιο πολυ απ΄τον θανατο μας σφιγγει η ιδια η ζωη

1 comment:

όλα θα πάνε καλά... said...

Μπράβο,Τάκη,άσχετο σχόλιο θα κάνω αλλά γράφεις πολύ σωστά "εκσπερμάτιση" και όχι "εκσπερμάτωση".Εκσπερματώνει το ρόδι,όχι ο άνθρωπος.


Σου βάζω στον έλεγχο 20!