Wednesday, September 03, 2008

03/09/08

Φιλος που κατηγορει το συστημα

και το πολιτικο κατεστημενο

διορισε με μεσο τον μικρο του αδερφο στο δημοσιο...

Και εγω το ιδιο θα εκανα για την αδερφη μου αν μπορουσα

(Kαι μια καλη θεσουλα για εμενα?
Γιατι οχι?Δυσκολοι καιροι...
Εχετε για εμενα? )


Βεβαια,ειμαστε καθαρα υποκριτες

και εγω και ο φιλος μου

γνωριζουμε και οι δυο

οτι οι θεωριες ειναι καλες

αλλα ερχονται δευτερες οταν μιλα το ενστικτο επιβιωσης

ή το απλο προσωπικο συμφερον.


Ας ειχαμε τα κοτσια οταν φτυνουμε το συστημα

να φτυσουμε και μια φορα τον εαυτο μας

καθως δεν εχει και πολλη διαφορα...


Επαναστατη,ονειροπολε,υποκριτη,βλακα ,βαθυτερε εαυτε μου

1 comment:

όταν θα τον λάβεις ίσως να με καταλάβεις said...

ΦΙΛΑΚΙ ΑΠΟ ΓΥΜΝΩΜΑ ΜΕ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ΠΑΓΑΚΙ

ξεβλάσταρα σφαγμένα στην Κολχίδα
προσεύχεται για την πάρτη σας ο άθλιος
σε ένα θεό από λάστιχο μια μέρα
από πλατίνα γονατίζει ολόμαυρος
χωρίς πηγάδι στάσιμο
με χορικό θανάτου
ξεδιαλύνει κοτσιδάκια του βουνού
κιτρινοκόκακες σαν ύψη -

ιεροβοώ κι εγώ ωρυώμενος
πολλαπλασιαστές Lagrange στα σύστριγκλα
ταριχευμένη αυτοκίνηση
τρόμαγμα θαλάσσης

βλέπω συχνά στο όνειρο φίδια της νέας ελπίδας
το αγόρι κοιμισμένο στο ναό να μου το παίρνει ο ύπνος -
κι αν το πάρει που θα πάει
μόνο ως τα καβουράκια

προσεύχεται ξεκοιλιάζοντας βουνά παμπάλαια
βάζει για δόλωμα στερεοφωνικά αμβλώματα
στρώνει με τσιμέντο στην κόλαση παστίτσιο

παίρνει τότε το μπουζούκι ο άθλιος Ιεροβοάμ
και παίζει με τα πόδια του ανθώματα αιμάτινα -
μου ζουζουνίζει τ’ όνειρο σ’ ολόφωτο τηγάνι
να πιάνομαι απ’ τα φίδια μου και ύπνο να μην έχω
να μπαίνω μεσ’ στον ύπνο μου κι όνειρο να μην έχω

σε επτά πυξίδες μάντευα αρμυρισμένα ξύλα
το πέδιλο με πάτησε στο πράσινο ακρογιάλι
τα κίτρινα ψαξίματα ήταν καινούρια μήλα

κάτω στη βαρκούλα του ψαρά ο τυραννόσαυρος
εξαγοράζει γόπες – δίνει τα ρέστα του κι αυτός
όπως περπατούν οι άνθρωποι και φεύγουν για ταβέρνα

σε επτά πυξίδες μάντευα αρμυρισμένα ξύλα
νοτιάδες αλογάριαστους χουφτώματα της δύσης
τα κίτρινα ψαξίματα ήταν καινούρια μήλα

κι όλο προσεύχεται ο καημένος
κλαίει πρώτη του φορά ο μαύρος
να μην κανονικοποιείται ο πίδακας
πριν εκραγούν τα βάθη